Friday, 24 June 2016

ಮೀಸಲಾತಿಯ ಲಾಭ ಪಡೆಯದ ಮಹಿಳಾ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು

ತೊಟ್ಟಿಲು ತೂಗುವ ಕೈ ದೇಶವನ್ನಾಳಬೇಕೆಂಬ ಸರಕಾರದ ಕನಸನ್ನು ನನಸಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು ಮಹಿಳೆಯರ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಅವರ ಪತಿ ಮೊದಲ ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬೇಕು. ಅವಕಾಶ ಕೊಡದಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುವುದನ್ನೂ ಆಕೆ ತಿಳಿದಿರಬೇಕು. ಕೇವಲ ಮಹಿಳಾ ಮೀಸಲಾತಿ ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಿ ಪಡೆಯುವುದಷ್ಟೇ ಕೆಲಸವಾಗಬಾರದು. ಸಿಕ್ಕ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಏನೆಲ್ಲವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟ ದಿಟ್ಟ ಮಹಿಳಾ ನಾಯಕಿಯರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರೆಲ್ಲರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಾದ ಮಹಿಳೆಯರು ಏಕೆ ಸಾಗಬಾರದು, ಹೆಸರುಗಳಿಸಬಾರದು? 



ಶಿವಮೊಗ್ಗ: ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗುವುದು ಸುಲಭ. ಆದರೆ ಆ ಹುದ್ದೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾದವರಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಜನರು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಸೂಕ್ತ ತರಬೇತಿ ಇಲ್ಲವಾದರೆ ತಮಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಾನೂನು ಜ್ಞಾನ, ಜನರ ಸೇವೆ ಮಾಡುವ ಬಗೆ, ವ್ಯವಹರಿಸುವ ರೀತಿ, ಜನರೊಂದಿಗೆ ಒಡನಾಡುವ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ ಸುಮ್ಮನಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ, ಅಥವಾ ಅಸಂಬದ್ಧ ಮಾತನಾಡಿ ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕೀಡಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಜನಸೇವೆಗೂ ತೊಂದರೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ತಾಲೂಕು ಪಂಚಾಯತ್, ಜಿಲ್ಲಾ ಪಂಚಾಯತ್ ಮತ್ತು ನಗರಪಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.
ಈಗ ಮೀಸಲಾತಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುವ ಕಾರಣ ಶೇ. 50ರಷ್ಟು ಮಹಿಳೆಯರು ಆಯ್ಕೆಯಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪುರುಷರೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಸಮ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಂಬಂಧಿತ ಇಲಾಖೆಯವರು ಸೂಕ್ತ ತರಬೇತಿ ನೀಡಬೇಕಿದೆ. ವಿಷಯದ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಮಾತನಾಡುವುದು ಈಗ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದೆ. ಕೆಲವು ಸದಸ್ಯರು ಸದಾ ಮೌನಿಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ತಾವು ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡಬೇಕು, ವಿಷಯ ಮಂಡನೆ ಹೇಗಿರಬೇಕು,  ಪಾಲಿಕೆ, ಅಥವಾ ತಾಪಂ, ಜಿಪಂನ ಕಾನೂನುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಭೆಯ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಿಗೆ ಗೌರವ ಕೊಡುವ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.  ಏರುಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತು ಆರಂಭಿಸುವುದು, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸಸ್ಯರ ಮೇಲೆ ಏರಿಹೋಗುವುದು, ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಮಾತನಾಡುವಾಗಲೇ ತಾವೂ ಮಾತನಾಡುವುದು ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದೆ.
ನಿನ್ನೆ ನಡೆದ ಪಾಲಿಕೆ ಸಬೆಯಲ್ಲಿ ಸದಸ್ಯೆಯೊಬ್ಬರು ಕಂದಾಯ ಇಲಾಖೆಯ 94 ಸಿಸಿ ಕಾಯ್ದೆ ಎಂದರೇನು, ಈ ಬಗ್ಗೆ  ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಬುತೇಕರು ನಕ್ಕರು. ಪಾಲಿಕೆ ಸದಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಮೂರು ವರ್ಷ ಕಳೆದರೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನವೂ ಇಲ್ಲದ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲವರು ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡರೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಇದರಂತಹ ತಮಾಷೆ ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ ಎಂದರು. ಇಲ್ಲಿ ಆ ಸದಸ್ಯೆ ಕೇಳಿದ್ದು ತಪ್ಪೇನಲ್ಲ. ತನಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಇರದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಎರಡು ವಾರದಿಂದ ಈ ಬಗ್ಗೆ ನಗರದಾದ್ಯಂತ ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಯಾರಿಂದಲಾದರೂ ಪಡೆಯಲು ಅವಕಾಶವಿತ್ತು. ಹಾಗೆ ಮಾಡದೆ ಚರ್ಚೆಯಾಗುವ ವೇಳೆ ಆ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದು ಅಭಾಸವೆನಿಸಿತು. ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗುವವರು ಎಷ್ಟೇ ವಿದ್ಯಾವಂತರಾದರೂ, ಶ್ರೀಮಂತರಾದರೂ ಸದಸ್ಯರಾದ ನಂತರ ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಬರುವ ವಿಚಾರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಬೇಕು, ಕೇಳಿ  ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಸಭೆಗೆ ಬರುವಾಗ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿಯೊಂದಿಗೆ ಬರಬೇಕು. ಸದ್ಯ ಏನಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ, ಸಭೆಗೆ ಬರುವುದು, ಒಂದಷ್ಟು ಕೂಗಾಡಿ ಹೋಗುವುದು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತು ಹೋಗುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಕೆಲವರಷ್ಟೇ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಉಳಿದವರು ಮೂಕಪ್ರೇಕ್ಷಕರು.
ಮಹಿಳಾ ಸದಸ್ಯರಾದವರು ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಕೆಲಸದ ಹೊರತಾಗಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಾಗ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಹೊಂದಬೇಕು. ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆ , ಅವುಗಳನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಕೆಲವು ಸದಸ್ಯೆಯರ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿದೆ ಎಂದರೆ, ವಾರ್ಡುಗಳಲ್ಲಿ ಓಡಾಡಿ, ಜನ ಸಮಸ್ಯೆ ಕೇಳುವವರು, ಕಾಮಗಾರಿ ಮಾಡಿಸುವವರು  ಅವರ ಯಜಮಾನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ವಾರ್ಡುಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸದಸ್ಯೆಯನ್ನು ಚುನಾವಣೆ ವೇಳೆ  ಹೆಸರು ಮಾತ್ರ ನೋಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಆಯ್ಕೆಯಾದ ನಂತರ ಅವರ ಮುಖವನ್ನು ಮತದಾರರು ನೋಡಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾಮಕಾವಾಸ್ತೆ ಸದಸ್ಯೆಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಪತಿ ಅನಧಿಕೃತ ಮತ್ತು ಪತ್ನಿ ಅಧಿಕೃತ ಸದಸ್ಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಇಂತಹ ಮಹಿಳಾ ಸದಸ್ಯೆಯರಿಗೆ ತಮ್ಮ ವಾರ್ಡಿನ ನೈಜ ಚಿತ್ರಣವೇ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ.  ಪಾಲಿಕೆ ಅಥವಾ ತಮಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಕಾಯ್ದೆ- ಕಾನೂನುಗಳ ಅರಿವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ವಾರ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ, ಮತದಾರರೊಡನೆ ಒಡನಾಟವಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಹೋಗಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚಿಸುವ ಪರಿಪಾಠವಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ.
ಇದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಸಂಬಂಧಿತ ಸ್ಥಳೀಯಾಡಳಿತ ಸಂಸ್ಥೆ ಅವರಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಕೊಡಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಸದಸ್ಯರೇ ಆಗ್ರಹಿಸಿ ತರಬೇತಿ ಏರ್ಪಡಿಸುವಂತೆಯೂ ಮಾಡಬಹುದು. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಅವರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಮಾಹಿತಿ ದೊರೆತು ಅವರು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಐದು ವರ್ಷ ಸದಸ್ಯೆಯಾದರೂ ಏನು ಕಡಿದು ಕಟ್ಟೆ ಹಾಕಿದರು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಸರಕಾರ ಮೀಸಲಾತಿಯನ್ನು ಮಹಿಳೆಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು, ಅವಳ ಗಂಡ ಆ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ ಚಲಾಯಿಸಲಿ ಎಂದಲ್ಲ.  ಮಹಿಳಾ ಸಬಲೀಕರಣ ಇದಕ್ಕೆ ಮೂಲ ಕಾರಣ. ಮಹಿಳೆ ಅಡುಗೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲಾ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲೂ ಮುಂದೆ ಬರಬೇಕು. ಸಮಾಜದ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳೂ ಸೇರಬೇಕು. ಸಮಾಜದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳ ಪಾತ್ರವೂ ಪುರುಷನಷ್ಟೇ ಇರಬೇಕು ಎನ್ನುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ. ಆದರೆ ಇಂದೇನಾಗಿದೆ. ಮಹಿಳೆ ಇದನ್ನು ಸದುಪಯೋಗ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಮಹಿಳೆಯರೇ ಅರಿಯದಿದ್ದರೆ ಮೀಸಲಾತಿಯ ಲಾಭವಾದರೂ ಏನು?
ಹಾಲಿ ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಜಿಪಂ, ತಾಪಂ ಅಥವಾ ಪಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇಂತಹವರೇ ಜಾಸ್ತಿ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.  ಸದಸ್ಯೆಯರ ಪತಿಯೇ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಠಳಾಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಭೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಮಹಿಳಾ ಸದಸ್ಯೆ ಹಾಜರಿರುತ್ತಾರೆ. ಅನುಭವದ ಮತ್ತು ಸೂಕ್ತ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಕೊರತೆ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರಲ್ಲೂ ತಾವು ಅನುಭವ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಛಲ ಇರಬೇಕು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಯತ್ನಿಸಬೇಕು. ತಾವೇ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಒತ್ತಡ ಹೇರಿ ತರಬೇತಿ ಆಯೋಜಿಸುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅವರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿ ಕಳುಹಿಸಿದವರ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುವುದು, ಯಾವ್ಯಾವ ಇಲಾಖೆಯಿಂದ ಎಷ್ಟು ಅನುದಾನ ಬರುತ್ತದೆ, ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸುವ ಬಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿತಿರಬೇಕು.
...............................    

No comments:

Post a Comment