Monday, 23 May 2016

ಕುಡುಕರ, ಭಿಕ್ಷುಕರ ತಾಣ ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ  



ನಗರದ ಹೊರವಲಯದ ತ್ಯಾವರೆಕೊಪ್ಪ ಹುಲಿ-ಸಿಂಹಧಾಮದ ಬಳಿ ಭಿಕ್ಷುಕರ ಮತ್ತು ನಿರ್ಗತಿಕರ ಭವನ ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಭಿಕ್ಷುಕರಿದ್ದಾರೆ. ಇವರನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಊಟ- ತಿಂಡಿ ಜೊತೆಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ತಪಾಸಣೆ ಸಹ ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.  ಇವರ ಹೊರತಾಗಿ ನಗರದೊಳಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ನೂರರಷ್ಟು ನಿರ್ಗತಿಕರು ಸಿಗುತ್ತಾರೆ. ಪಾಲಿಕೆಯವರು ಇವರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸಾಗಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಯಾವಾಗಲೋ ಒಮ್ಮೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ  ಅಥವಾ ಎರಡು ಬಾರಿ ಇಂತಹವರನ್ನು ಪತ್ತೆ ಮಾಡಿ  ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸಾಗಿಸಿದರೆ ಇಂತಹವರ ಕಾಟ ತಪ್ಪುತ್ತದೆ. ಅವರಿಗೂ ಒಂದು ಆಸರೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈ ಮಧ್ಯೆ, ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ದೂರು ನೀಡಿದರೂ ಸಹ ಪಾಲಿಕೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ದೂರು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾಲಿಕೆ ಆಯುಕ್ತರು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನಹರಿಸಿ ಸೂಕ್ತ ಕ್ರಮ ಜರುಗಿಸಬೇಕಿದೆ.

ಈ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಕುಡಿದು ಬಂದು ಹಾಯಾಗಿ ಮಲಗಬಹುದು, ಭಿಕ್ಷುಕರು ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಬಹುದು, ಅಂಗಡಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬಳೆ ವ್ಯಾಪಾರ ಮಾಡಬಹುದು, ಕರ್ಚೀಫ್, ರೋಲ್ಡ್‌ಗೋಲ್ಡ್ ಆಭರಣ, ಪರ್ಸ್, ಬೆಲ್ಟ್ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಮಾರಬಹುದು. ಹೌದು, ಇದು ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಖಾಸಗಿ ಸಬ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಕಥೆ. ಪಾಲಿಕೆಯ ಉಸ್ತುವಾರಿಯಲ್ಲಿ ಇದರ ನಿರ್ವಹಣೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಇದಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪ- ಅಮ್ಮ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ, ಹೇಳುವವರು, ಕೇಳುವವರಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿಗಳಿದ್ದರೂ  ಅವರು ಕೇವಲ ಲೆಕ್ಕಕ್ಕಷ್ಟೇ.
 ಈ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ದುರ್ಗತಿ, ಕೊಳಕು, ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ವ್ಯವಹಾರ, ಸಂಜೆಯಾದರೆ ಅನೈತಿಕ ವ್ಯವಹಾರ  ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಿದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮರಳಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.  ಕೆಲವರಿಗೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ಬಸ್ ಏರಲು ಬರಲೇಬೇಕಾದ ಸಂದರ್ಭವಿದೆ. ಎಷ್ಟೇ ದೂರಿದರೂ ಪಾಲಿಕೆಯವರು ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಗರದ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ನೂರಾರು ಕೋಟಿ ರೂ. ಹಣ ಬಂದಿರುವುದುರಿಂದ ಅದರ ವಿನಿಯೋಗದತ್ತಲೇ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಪಾಲಿಕೆ, ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗ್ಗೆ ಎಷ್ಟೇ ಬರೆದರೂ, ದೂರಿದರೂ  ತಲೆಹಾಕಿ ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.
ನಗರದಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥರ ಕಾಟ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇದೆ.  ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಭಿಕ್ಷಕರಂತೂ ದಿನಬೆಳಗಾದರೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತಾರೋ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇವರನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಯಾರೂ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ಬಸ್ ಏರಲು ಮತ್ತು ಇಳಿಯುವ ಸ್ಥಳವಾಗಿ, ಬಸ್ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುವ ಸ್ಥಳವಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈಗ ಭಿಕ್ಷುಕರು, ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥರ, ಕುಡುಕರ  ತಾಣವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗಿದೆ.
 ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಒಳಹೊಕ್ಕರೆ ಕನಿಷ್ಠ 10 ಭಿಕ್ಷುಕರು, ಅಸ್ವಸ್ಥರು ಮತ್ತು ಬೀಡಾಡಿ, ಅಡ್ನಾಡಿ ಜನರು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತಾರೆ. ಬಸ್  ನಿಲ್ದಾಣದ  ಗಲೀಜಿನಲ್ಲಿ  ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಪಾಲು ಇವರದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಗಲೀಜು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಬಂದು ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಕಿರಿಕಿರಿಯುಂಟು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವರು ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುವುದು, ದಾರಿಹೋಕರಿಗೆ ಬಯ್ಯುವುದನ್ನೂ ರೂಢಿಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮತಮ್ಮಲ್ಲೇ ಕಚ್ಚಾಡಿಕೊಂಡು ಹೊಡೆದಾಡಿಕೊಂಡ ಘಟನೆಯೂ ಇಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ, ಸರಕಾರಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಇಂತಹವರೊಬ್ಬರೂ ಕಾಣಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿನ ಶಿಸ್ತು, ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಕಾಪಾಡುವವರು ಇವರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶವನ್ನೇ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಮತ್ತು ಮಲಗಲು, ತಿರುಗಾಡಲು ವಿಶಾಲವಾಗಿರುವ, ಏನು ಮಾಡಿದರೂ ಕೇಳುವವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದಿರುವ ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ ಇವರ ಪಾಲಿಗೆ ಆಶ್ರಯತಾಣವಾಗುತ್ತಿದೆ.
  ಪಾಲಿಕೆ ಇಂತಹವರನ್ನು ನಿರ್ಗತಿಕ ತಾಣಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಭಿಕ್ಷುಕರ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ.  ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ, ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿ ಜೀವಿಸುತ್ತ, ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದವನ್ನೇ ಮನೆಯನ್ನಾಗಿಮಾಡಿಕೊಂಡವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಹೊರತಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಮುಖ ರಸ್ತೆ, ಬಡಾವಣೆಯಲ್ಲೂ, ಫುಟ್‌ಪಾತ್‌ನಲ್ಲೂ ಅಂಡಲೆಯುತ್ತಾರೆ. ಭಿಕ್ಷುಕರಂತೂ ಫುಟ್‌ಪಾತ್‌ನಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವವರನ್ನು ಅಡ್ಡಗಟಿ, ಮೈಮುಟ್ಟ್ಟಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಕೇಳುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಪಹರೆಗೆ ದಿನವೂ ಪೊಲೀಸರನ್ನು ನೇಮಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಆ ಪೊಲೀಸರು ಎಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನುವುದು ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.  ಪೊಲೀಸರ ಭಯವಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಪುಂಡರು, ಚುಡಾಯಿಸುವವರು ಇಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಾರೆ.  
 ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಸುಮಾರು 100ರಷ್ಟು ಭಿಕ್ಷುಕರು ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅಲ್ಲಿನ ಬಸ್ ಏಜೆಂಟರೊಬ್ಬರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥರನ್ನು ಕೆಲವರು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಂದುಬಿಡುವುದೂ  ಇದೆ. ಕೆಲವು ವೃದ್ಧರನ್ನು ಅವರ ಕುಟುಂಬದವರು ತಂದು ಭಿಕ್ಷೆಗೆ ಇಳಿಸಿದ ಉದಾಹರಣೆಯೂ ಇದೆ. ಪಾಲಿಕೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ತಡೆಗಟ್ಟಿದಿದ್ದರೆ ಇದೇ ಭಿಕ್ಷುಕರ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಅಸ್ವಸ್ಥರೆ, ನಿರ್ಗತಿಕರ ಕೇಂದ್ರವಾದರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನಿಲ್ಲ.


No comments:

Post a Comment