Monday, 29 August 2016

ರಾಜಾಕಾಲುವೆ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು!
* ದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲ ರಾಜಾಕಾಲುವೆ* ಪತ್ತೆಗೆ ಏರಿಯಲ್ ಸಮಿಕ್ಷೆ 

ಮಳೆ ನೀರು ಸರಾಗವಾಗಿ ಹರಿದುಹೋಗಲು  ರಾಜಾಕಾಲುವೆ ಅಗತ್ಯ. ಆದರೆ ದಾಖಲೆಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜಾಕಾಲುವೆ ಎನ್ನುವ ಪದವೇ ಇಲ್ಲ. ಸರಹದ್ದು, ಗಡಿ, ಬಾಂದು  ಮುಂತಾದ ಪದಗಳಿವೆ. ಇದನ್ನೇ ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಏರಿಯಲ್ ಸರ್ವೇ ಮೂಲಕ ಪತ್ತೆ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ.  ಸ್ಬುಡಾ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ಒಂದು ವಾರದೊಳಗೆ ಪತ್ತೆ ಮಾಡಲು ಸಭೆ ಮರೆದು ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಇಲಾಖೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ನೆರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. 
-ಮೂುಕಪ್ಪ ಕರಭೀಮಣ್ಣನವರ್, ಸ್ಬುಡಾ ಆಯುಕ್ತ

ಶಿವಮೊಗ್ಗ:  ದಿನಬೆಳಗಾದರೆ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ  ರಾಜಾಕಾಲುವೆ ಒತ್ತುವರಿಯಾದ ಬಗ್ಗೆ, ಅದನ್ನು ಬಿಡಿಎ ಮತ್ತು ಬಿವಬಿಎಂಪಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ತೆರವುಗೊಳಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಗ್ಗೆ   ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಆದರೆ ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲೂ ಇಂತಹುದೇ ಸಮಸ್ಯೆ ಇದೆ ಎನ್ನುವುದು ಸಾಕಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಗೊತ್ತೆ ಇಲ್ಲ. ಇಷ್ಟೇ ಏಕೆ, ಇಲ್ಲಿನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೇ ರಾಜಾಕಾಲುವೆ ಇದೆಯೇ, ಇದ್ದರೆ ಅದು ಎಲ್ಲಿದೆ ಎನ್ನುವುವ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲ.
ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಮಹಾನಗರ ಪಾಲಿಕೆ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜಾಕಾಲುವೆ ಹಾದುಹೋಗಿದೆ. ಈ ಕಾಲುವೆ ಇದೆ ಎನ್ನುವುದು ಮಾತ್ರ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ಗೊತ್ತು. ಆದರೆ ಅದರ ಉದ್ದಗಲ ಎಷ್ಟು, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಹಾದು ಹೋಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ ಈ ಕಾಲುವೆಯನ್ನು ಒತ್ತುವರಿ ಮಾಡಿಯೋ, ಮುಚ್ಚಿಯೋ ನಿವೇಶನ ಮಾಡಿ ಮಾರಾಟ ಮಡಿ, ಮನೆಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರೋ, ಆಗ ಮಳೆಯ ನೀರು ಹರಿಯಲಾಗದೆ ಅರ್ಧ ಬೆಂಗಳೂರು ಮುಳುಗುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿ ಸಲ ಕಾಡಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ರಾಜಾಕಾಲುವೆ ಬಗ್ಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಗತೊಡಗಿತು. ಅದರ ಪರಿಣಾಮ  ರಾಜಾಕಾಲುವೆ ಹುಡುಕಡತೊಡಗಿದರು.  ನಂತರ ಗೊತ್ತ್ತಾಗಿದ್ದು, ಈ ಕಾಲುವೆ ಎಲ್ಲಿ ಒತ್ತುವರಿಯಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದು.
ನಗರದಲ್ಲಿಯೂ ಈ ಕಾಲುವೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಒತ್ತುವರಿಯಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವ ಮಾತು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಕಾಲುವೆ ಬಗ್ಗೆ ಪಾಲಿಕೆಯಲ್ಲಾಗಲೀ, ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದಲ್ಲಾಗಲೀ ಮಾಹಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲ.  ಸರಕಾರ ಎಲ್ಲ ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಪಾಲಿಕೆಗಳಿಗೆ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಆದೇಶ ಕಳುಹಿಸಿ, ರಾಜಾಕಾಲುವೆ ಪತ್ತೆ ಮಾಡಿ, ಒತ್ತುವರಿ ತೆರವುಗೊಳಿಸಿ ಎಂಬ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡಿದೆ. ಇದರನ್ವಯ ಎಚ್ಚೆತ್ತ ಈ ಎರಡೂ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ರಾಜಾಕಾಲುವೆ ಹುಡಕತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ.
ಆಗಸ್ಟ್ 24ರಂದು ಈ ಸಂಬಂಧ ನಗರಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ಅಧ್ಯಕ್ಷರು ವಿವಿಧ ಇಲಾಖೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಸಭೆ ಕರೆದು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸಿ ಕಾಲುವೆ ಹುಡುಕುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನೈಸರ್ಗಿಕ ಕಾಲುವೆ ಮತ್ತು ಕೆರೆ, ಹಳ್ಳವನ್ನು ಅನಧಿಕೃತವಾಗಿ ಒತ್ತುವರಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಪ್ರಕರಣ ಇದ್ದರೆ ಗಮನಕ್ಕೆ ತನ್ನಿ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬಹುತೇಕವಾಗಿ ಇಂತಹ ಒತ್ತುವರಿ ಆಗುವುದು ಹಣವಂತರಿಂದ ಎನ್ನುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಚಾರ.
ಈಗ ಈ ರಾಜಾಕಾಲುವೆ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಏರಿಯಲ್ ಸರ್ವೇ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದು ವಾರ, ಹತ್ತು ದಿನದೊದಳಗೆ ಮ್ಯಾಪ್ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವಂತೆ ಸೂಚಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಗರದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ರಾಜಾಕಾಲುವೆ ಹಾದುಹೋಗಿದೆ. ಆಟೊ ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸ್, ಗಾರ್ಡನ್ ಏರಿಯಾ, ಕಮಲಾ ನೆಹರೂ ಕಾಲೇಜು ಪಕ್ಕ, ಗಾಂಧಿ ಪಾರ್ಕ್, ರಂಗಮಂದಿರ  ಮೂಲಕ ಮುಂದಿನ ಬಡಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗಿದೆ. ಕಾಲುವೆಯೇನೋ ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದೆ. ಅದರ ಒತ್ತುವರಿ ಪತ್ತೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಒತ್ತುವರಿ ತೆರವುಗೊಳಿಸುವುದು  ಈಗ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಮುಂದಿರುವ ಸವಾಲು. ಕಾಲುವೆಯಿಂದ ನಿಗದಿತ ಅಂತರ ಬಿಟ್ಟು ಮನೆ ಕಟ್ಟಬೇಕು ಎಂಬ ನಿಯಮವಿದೆ. ಇದನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಿದರೂ ಈಗಿನ ರಾಜಕಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಪಕ್ಷ ರಾಜಕೀಯಗಳ ಮೇಲಾಟವೇ ಅಧಿಕವಾಗಿರುವ ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲಿ ಇದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು. ರಾಜಾಕಾಲುವೆ ಗುರುತಿಸುವ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಭೂಮಾಪನಾ ಇಲಾಖೆಯವರ ಕೆಲಸ ಜಾಸ್ತಿ ಇದೆ. ಅವರಿಗೆ ನಕ್ಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಬೇಕು. ಆದರ ಈಗ ನಕ್ಷೆ ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ನಕ್ಷೆ ತಯಾರಿಕೆ ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ, ನ್ಯಾಯಯುತವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಗ್ಯಾರಂಟಿಯೂ ಇಲ್ಲ.  ಮೀಟಿಂಗ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಜೊತೆ ಗರಂ ಆಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಅಥವಾ ರಾಜಕೀಯ ಮುಖಂಡರು, ಇದೇ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗೆ ಇಳಿದಾಕ್ಷಣ ಇಲ್ಲಸಲ್ಲದ ಒತ್ತಡ ತರಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಇದೇನೇ ಇರಲಿ, ಮೊದಲು ರಾಜಾಕಲುವೆ ಪತ್ತೆ ಮಾಡಿ ಮಳೆ ನೀರು ಹರಿಯಲು ತೊಂದರೆಯಾಗದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ನಗರದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಗೆ ಚಿನ್ನದ ಬೆಲೆ ನಂತರ ಕಂಡಕಂಡಲ್ಲೆಲ್ಲ ಲೇಔಟ್ ಮಾಡಿ ನಿವೇಶನ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಮಾಫಿಯಾ ತರ ಬೆಳೆದಿರುವುದರಿಂದ ರಾಜಾಕಾಲುವೆ, ಕೆರೆ, ಹಳ್ಳಗಳೆಲ್ಲವೂ ಭೂಬಾಕರ ಪಾಲಾಗಿವೆ.  ಜೊತೆಗೆ ನಿವೇಶನ ಪರಿವರ್ತನೆ ಮಾಡುವಾಗ ನಿರಾಕ್ಷೇಪಣ ಪತ್ರದ ಜೊತೆಗೆ ನಗರಮಾಪನ ಇಲಾಖೆ ನೀಡುವ 11 ಇ ನಕ್ಷೆ ಅಗತ್ಯ. ಈ ನಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ನೈಸರ್ಗಿಕದ  ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಇರುತ್ತದೆ. ತಹಸೀಲ್ದಾರ್ ದೃಢೀಕರಣವೂ  ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
  ರಾಜಾಕಾಲುವೆ ನೈಜವಾಗಿ ಸಮೀಕ್ಷೆಯಾದರೆ ಯಾವ್ಯಾವ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಒತ್ತುವರಿಯಲ್ಲಿ ಶಾಮೀಲಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಯಾರ‌್ಯಾರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದು ನಡೆದಿದೆ, ಇವರ ಬೆನ್ನಹಿಂದಿರುವವರಾರು ಎನ್ನುವುದು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ.
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,

Saturday, 27 August 2016

ಮತ್ತೆ ಸಿಂಎ ಆಗುವ ಬಿಎಸ್‌ವೈ ಕನಸು ನನಸಾದೀತೆ?


ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ  ಈಗಿನಿಂದಲೇ ತಾನೇ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈಶ್ವರಪ್ಪ ಅವರು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಬಾರದೆಂದು ಹಠ ತೊಟ್ಟಿರುವ ಅವರು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಮುಂದಿನ ವಿಧಾನಸಭೆಗೆ ಟಿಕೆಟ್ ಸಿಗದಂತೆ ಮಾಡುವ ಯತ್ನಕ್ಕೂ ಈಗಲೇ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಶಿವಮೊಗ್ಗ ನಗರ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಈಶ್ವರಪ್ಪ ಟಿಕೆಟ್ ಬಯಸುವುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೇ ಈಗಲೇ ಹಾಲಿ ಜಿಲ್ಲಾಧ್ಯಕ್ಷ ಎಸ್. ರುದ್ರೇಗೌಡ ಅವರಿಂದ ಟವೆಲ್ ಹಾಕಿಸುವ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. 75 ವರ್ಷ ತಲುಪಿದವರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನಿಯಮ  ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ಎಲ್. ಕೆ. ಆಡ್ವಾಣಿಯಿಂದಲೇ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ.  ಆಗ ತನ್ನ ಆಪ್ತೆ ಶೋಭಾ ಕರಂದ್ಲಾಜೆಗೆ ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟುವಂತಹ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿ, ತಾನು ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಅಡಳಿತ ನಡೆಸಿದರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನಿಲ್ಲ.

ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಬಿಜೆಪಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತದೆ, ತಾನೇ ಮುಂದಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ  ಎಂದು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಬಿ.ಎಸ್. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಟಾಂಗ್ ಕೊಡಲು ಮಾಜಿ ಡಿಸಿಎಂ ಕೆ. ಎಸ್. ಈಶ್ವರಪ್ಪ ಯತ್ನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದೇಕೋ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಸದ್ಯ ಸರಿಹೋಗುವ ಲಕ್ಷಣ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಮೊನ್ನೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಬಿಜೆಪಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಅಮಿತ್ ಶಾ ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದಾಗಲೂ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಮುಂದಿನ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಸದ್ಯ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ವಿಧಾನಸಭೆ ಚುನಾವಣೆ ಇಲ್ಲ. 2018ಕ್ಕೆ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯಲಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಈಗಲೇ ತಯಾರಿ ನಡೆದರೆ ಏನೂ ಲಾಭವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು. ಏಕೆಂದರೆ ಚುನಾವಣೆಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವುದು ಆಯಾ ಸಂದರ್ಭದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು.
ಇದು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಅವರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಆದರೆ ಈಗಿನಿಂದಲೇ ತಾನೇ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಲಾಭವಾದೀತೆಂಬ ಕಾರಣವೂ ಅವರಲ್ಲಿದೆ. ಅವರ ಮೇಲಿರುವ ಹಲವಾರು ಕೇಸುಗಳೂ ಸಹ ಹಿನ್ನಡೆಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು. ರಾಜ್ಯ ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳೂ ಸಹ ಅವರಿಗೆ ಮಾರಕವಾಗಬಹುದು. ಇಷ್ಟರೊಳಗೆ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಪಂಜಾಬಿನಲ್ಲಿ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆಯಲಿದೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಫಲಿತಾಂಶ ಏರುಪೇರಾದರೂ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಉಲ್ಟಾ ಹೊಡೆಯಬಹುದು. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಅರಿತು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವ ಬದಲು ಈಗಿನಿಂದಲೇ ಚುನಾವಣೆ ತಯಾರಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ಉದ್ದೇಶ ಈಶ್ವರಪ್ಪ ಅವರು ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಬಾರದಂತೆ ಮಾಡುವುದೇ ಆಗಿದೆ.
ಈಶ್ವರಪ್ಪ ಅವರಿಗೂ  ಬಿಜೆಪಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಿದರೆ ತಾನೇ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಕಳೆದ ಬಾರಿ ಬಿಜೆಪಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಿದಾಗ ಇಬ್ಬರು ಲಿಂಗಾಯಿತರು, ಒಬ್ಬ ಒಕ್ಕಲಿಗ ಒಟ್ಟು ಮೂರು ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ರಾಜ್ಯ ಕಂಡಿತು. ಹಿಂದುಳಿದವರು ಬಿಜೆಪಿಯಿಂದ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಆಗಿಲ್ಲ. ಆ ಸಮುದಾಯದ  ಲೀಡರ್ ತಾನೇ ಎನ್ನುವುದು ಈಶ್ವರಪ್ಪ ತಲೆಯಲ್ಲಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಈಗ ಹಿಂದ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನೂ ಕಟ್ಟಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ. ಅದರ ಉದ್ಘಾಟನೆಗೂ ತಯಾರಿ ನಡೆದಿದೆ.
ಆದರೆ, ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಬಾರಿಯೂ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಜಾತಿಯನ್ನೇ ಮುಂದೆಮಾಡುವ ಸಂಭವ ಈಗಾಲೇ ದಟ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಅವರು ರಾಜ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷರಾದ ನಂತರ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸವೂ ಇದೇ ಆಗಿದೆ. ಲಿಂಗಾಯಿತ ಸಮುದಾಯದವರಿಗೆ ಪಕ್ಷದ ಎಲ್ಲ ಸ್ಥರದಲ್ಲೂ ಅಧಿಕಾರ ಸಿಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಲವು ಜಿಲ್ಲಾ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಸ್ಥಾನವು ಅವರಿಗೆ ದಕ್ಕುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಹಿಂದುಳಿದವರಿಗೆ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠಾವಂತರಿಗೆ  ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಈಶ್ವರಪ್ಪ, ಸಿ.ಟಿ. ರವಿ ಮೊದಲಾದವರು ಬಂಡಾಯದ ಬಾವುಟ ಹಾರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಮತ್ತು ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರ ಬದಲಾವಣೆ ಬಿಎಸ್ವೈಗೆ ಸಂಕಟ ತಂದೊಡ್ಡಿದೆ.
ಈಶ್ವರಪ್ಪ ಅವರು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಬಾರದೆಂದು ಹಠ ತೊಟ್ಟಿರುವ ಬಿಎಎಸ್‌ವೈ ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಮುಂದಿನ ವಿಧಾನಸಭೆಗೆ ಟಿಕೆಟ್ ಸಿಗದಂತೆ ಮಾಡುವ ಯತ್ನಕ್ಕೂ ಈಗಲೇ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಶಿವಮೊಗ್ಗ ನಗರ ಕ್ಷೇತ್ರದಿಂದ ಈಶ್ವರಪ್ಪ ಟಿಕೆಟ್ ಬಯಸುವುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೇ ಈಗಲೇ ಹಾಲಿ ಜಿಲ್ಲಾಧ್ಯಕ್ಷ ಎಸ್. ರುದ್ರೇಗೌಡ ಅವರಿಂದ ಟವೆಲ್ ಹಾಕಿಸುವ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಈಶ್ವರಪ್ಪ ಹಾಲಿ ಎಂಎಲ್‌ಸಿ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಒಟ್ಟೂ 6 ವರ್ಷದ ಅವಧಿ ಇದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಪಕ್ಷ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೇರಿದರೂ ಮಂತ್ರಿಯಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದ್ದೇ ಇದೆ . ಇದನ್ನು ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತ ರುದ್ರೇಗೌಡರನ್ನು ಕಣಕ್ಕಿಳಿಸಲು ಎಲ್ಲ ಯತ್ನ ಮಾಡುವುದು  ಖಚಿತ.
ಸದ್ಯ ಜಿಲ್ಲಾಧ್ಯಕ್ಷನನ್ನಾಗಿ ಕೂಡ್ರಿಸಿ, ನಂತರ ಟಿಕೆಟ್ ಕೊಡಿಸಿ ಗೆಲ್ಲಿಸುವುದು ಅವರ ತಂತ್ರ. ಕಳೆದ ವಿಧಾನಸಭೆ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲೂ ಈಶ್ವರಪ್ಪ ವಿರುದ್ದ ತನ್ನ ಕೆಜೆಪಿಯಿಂದ ಇದೇ ರುದ್ರೇಗೌಡರನ್ನು ಕಣಕ್ಕಿಳಿಸಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮತ ಸಿಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಆದರೆ ರುದ್ರೇಗೌಡರೂ ಗೆಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಈಶ್ವರಪ್ಪರೂ ಗೆಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಈ ಬಾರಿಯೂ ಇಬ್ಬರೂ ಇದೇ ಹಗ್ಗಜಗ್ಗಾಟ ಮುಂದುವರೆಸಿದರೆ ಮತ್ತೆ ಕಳೆದ ಚುನಾವಣೆಯ ಫಲಿತಶಂಶವೇ ಮರುಕಳಿಸಿದರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ.
75 ವರ್ಷ ತಲುಪಿದವರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನಿಯಮ  ಬಿಜೆಪಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಇದನ್ನು ಎಲ್. ಕೆ. ಆಡ್ವಾಣಿಯಿಂದಲೇ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವೆಯಾಗಿದ್ದ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದು ಅಧಿಕಾರದ ಎಲ್ಲ ವೈಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದ ನಜ್ಮಾ ಹೆಫ್ತುಲ್ಲಾ ಅವರಿಗೂ ಇದೇ ನಿಯಮ ತೋರಿಸಿ ಸಚಿವ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ ಮೊನ್ನೆ ರಾಜ್ಯಪಾಲರನ್ನಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆ. ಗುಜರಾತ್ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದ ಆನಂದಿಬೆನ್  ಅವರಿಗೂ ವಯಸ್ಸಿನ ನಿಯಮ ಮತ್ತು ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷ ಕಳೆಗುಂದುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲೂ ಇದು ಅನ್ವಯವಾಗಲೇ ಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಹಾಗಾದರೆ ಬಿಎಸ್‌ವೈ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. 2018ಕ್ಕೆ ಬಿಎಸ್‌ವೈಗೆ 75 ತುಂಬುತ್ತದೆ. ಇದು ಅಮಿತ್ ಶಾ ಅವರಿಗೂ ಗೊತ್ತು. ಈಗ ಶಾ ಅವರ ಯೋಚನೆಯೆಂದರೆ, ಬಿಎಸ್‌ವೈ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಿದರೆ ನಂತರ ಅವರನ್ನು ವಯಸ್ಸಿನ ನಿರ್ಬಂಧದಿಂದ ಹೊರಗಿಡಬಹುದು. ಈಗಲೇ ಬಿಎಸ್‌ವೈ ಅವರನ್ನು ದೂರವಿಟ್ಟರೆ ಪಕ್ಷ ನೆಲಕಚ್ಚುವುದು ಖಚಿತ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಅರಿತೇ ಈಶ್ವರಪ್ಪ ಸಹ ತಯಾರಿ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಬಿಎಸ್‌ವೈ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವವರಲ್ಲ. ತನ್ನ ಆಪ್ತೆ ಶೋಭಾ ಕರಂದ್ಲಾಜೆಗೆ ಪಟ್ಟ ಕಟ್ಟುವಂತಹ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿ, ತಾನು ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಅಡಳಿತ ನಡೆಸಿದರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾದರೆ ಕಾಣದಿಹ ಕೈಯೊಂದು ಸೂತ್ರ ಹಿಡಿದಿದೆ ಎಂಬ ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡಬಹುದು.
ಈ ಎಲ್ಲ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳು ಬಿಎಸ್‌ವೈ ಮತ್ತು ಈಶ್ವರಪ್ಪ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಹುದ್ದೆ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಗುದ್ದಾಟ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಚುನಾವಣೆಯೇ ಇನ್ನೂ ನಿಗದಿಯಾಗಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಯತ್ನ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಕೂಸು ಹುಟ್ಟುವ ಮುನ್ನವೇ ಕುಲಾವಿ ಹೊಲಿಸಿದರು ಎಂಬ ಗಾದೆಮಾತಿನಂತಾಗಿದೆ. ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಗಿನ  ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆಯೋ, ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಪೂರಕವಿರುತ್ತದೆಯೋ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಈಗಲೇ ಹೇಳಲಾಗದು. ಏಕೆಂದರೆ ಸದ್ಯ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಕಲಿ ಗೋರಕ್ಷಕರ ಮೆರೆದಾಟ, ದೇಶದ್ರೋಹದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪುಂಡಾಟ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದೆ. ದಲಿತರ ಮೇಲಿನ ಹಲ್ಲೆ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ಏಕೆಂದರೆ ಬಿಜೆಪಿ ಹಿಂದೂಪರವಿರುವ ಪಕ್ಷವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅದರ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸಂಘಟನೆಗಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತ ಅಶಾಂತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿವೆ. ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ  ದಲಿತ ಚಳವಳಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇ ಪುರೋಹಿತಶಾಹಿಗಳ ದೌರ್ಜನ್ಯದಿಂದ. ದಲಿತರ ಹೋರಾಟ ಹೆಚ್ಚಿದಲ್ಲಿ ಅದು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಮಾರಕವಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ದಲಿತರು ಸಂಘಟಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಹಿಂದವೂ ಸಹ ಅವರ ಒಂದು ಭಾಗವೇ ಆಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು.  
ಸದ್ಯ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ವಿರುದ್ದ ಎಷ್ಟೇ ಬೈದಾಡಿದರೂ ಅದರಿಂದ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಏನೂ ಲಾಭವಾಗೊಲ್ಲ. ಅಹಿಂದದ ವರ್ಚಸ್ಸನ್ನು ಕಳೆಯಲು ಹಿಂದ ಬಂದರೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹಿಂದದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರನ್ನು ಕೈಬಿಡಲಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಇದು ಈಶ್ವರಪ್ಪ ಅವರು ತಮ್ಮ  ವೈಯಕ್ತಿಕ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆಗಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಡಂಇದ್ದು ಎನ್ನುವುದು ಜಗಜ್ಜಾಹೀರಾಗಿದೆ.  ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಕುರುಬ ಸಮಾಜದವರು ಸದ್ಯ ಈಶ್ವರಪ್ಪ ಸಮಾವೇಶದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಬಹುದು.  ಆದರೆ ಇವರಿಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಸಮುದಾಯದ ಮುಖಂಡರು ಎನ್ನುವುದು ಇಲ್ಲಿನ ವಿಶೇಷ.
ಸದ್ಯದ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸುವುದಾದರ ಅಹಿಂದದಿಂದಾಗಿ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಬೆಂಬಲ ಸಿಗುವುದು ಕಷ್ಟ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ ಚುನಾವಣೆಯನ್ನೇ ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟು ಇಂತಹ ಸಮಾವೇಶ ನಡೆಸುವುದಾದರೆ ಸಮುದಾಯದವರನ್ನೆಲ್ಲ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಈಶ್ವರಪ್ಪ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಸಾದ್ಯವೇ?  ಬಿಜೆಪಿ ಇತರೇ ನಾಯಕರು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ನೋಡಿಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವರೇ? ಬಿಎಸ್‌ವೈ ಈ ಸಂಘಟನೆಯ ವಿರುದ್ದ ಕ್ರಮ ಜರುಗಿಸಬಹುದಲ್ಲವೇ?.
ಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಬಿಎಸ್‌ವೈ, ಈಶ್ವರಪ್ಪ ಅವರ ಮುಂದಿನ ರಾಜಕೀಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಗಮನಿಬಹುದಾಗಿದೆ.
.....................................
ನಿಜಕ್ಕೂ ಸವಾಲಿನ ಕೆಲಸಗಳ ಜಿಲ್ಲೆ ಇದು
* ನೂತನ ಎಸ್‌ಪಿ ಅಭಿನವ್ ಖರೆಗೆ ಗಣೇಶೋತ್ಸವದ ಸ್ವಾಗತ




 ಗಣೇಶ ಹಬ್ಬದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಎಚ್ಚರಿಕೆ, ಚಾಕಚಕ್ಯತೆ, ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯಿಂದ ನಡೆಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕ್ರಿಮಿನಲ್ಸ್‌ಗಳ ಚಲನವಲನಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಗಾವಹಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.  
ನಾಗರಿಕರು, ಸಂಘಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿರಂತರ ಸಮಾಲೋಚನೆ-ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿರಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಎಸ್.ಪಿ.ಯವರಿಗೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಭದ್ರತಾ ಏರ್ಪಾಡು, ವಿವಿಧ ವಿಷಯಗಳ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆಯಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಲಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಪ್ರಭಾವ, ರಾಜಕೀಯ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿಯದೆ ಸಮಾಜದ ಶಾಂತಿ-ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಭಂಗ ಉಂಟು ಮಾಡುವ ಸಂಘಟನೆ-ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯ ಕ್ರಮ ಜರುಗಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ನಗರದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ಸ್‌ಗಳು ಮತ್ತೆ ಬಾಲ ಬಿಚ್ಚದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿದೆ.  


  ನೂತನ ಪೊಲೀಸ್ ವರಿಷ್ಠಾಧಿಕಾರಿ ಅಭಿನವ್ ಖರೆಯವರ ಮುಂದೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸವಾಲುಗಳಿವೆ. ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೇ ಸವಾಲಿನವು. ಹೋರಾಟಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕೋಮುಗಲಭೆಯವರೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ನಡೆದಿವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಇಂದಿಗೂ ಕೋಮು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಎಂಬ ಹಣೆಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲೇ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ನಗರವಿದೆ.
ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪೊಲೀಸರಿಗೆ ಸದಾ ತಲೆನೋವು ತರುವ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಬಂದೋಬಸ್ತ್. ಬೃಹತ್ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು, ಉತ್ಸವಗಳು, ಮೆರವಣಿಗೆಗಳು, ಹಬ್ಬ-ಹರಿದಿನಗಳು, ಸಮಾವೇಶಗಳು....ಒಂದಲ್ಲ, ಎರಡಲ್ಲ, ಒಂದರ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಸದಾ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಸಶಸ್ತ್ರ ದಳದ ಪೊಲೀಸರಂತೆ ಸಿವಿಲ್ ಪೊಲೀಸರಿಗೂ ತಾಲೂಕು ಮತ್ತು ನಗರದ ಬಂದೋಬಸ್ತ್‌ನಲ್ಲೇ ಕಾಲಕಳೆಯುವಂತಾಗಿದೆ.
ಮುಂಬರುವ ’ಗಣೇಶೋತ್ಸವ ಹಬ್ಬ’ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ. ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಗಣಪತಿಗಳ ಮೆರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಸುಗಮ-ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ನಡೆಸುವ ಗುರುತರ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನೂತನ ಎಸ್.ಪಿ.ಯ ಮೇಲಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಖರೆ ಅವರು ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಭದ್ರತಾ ಕ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜಿಲ್ಲೆಯ ನಾಗರಿಕರಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಕುತೂಹಲ ಮನೆ ಮಾಡಿದೆ.  ಗಣೇಶೋತ್ಸವ ಹಬ್ಬದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಂತೂ ಜಿಲ್ಲೆಯಾದ್ಯಂತ ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆ ವ್ಯಾಪಕ ಭದ್ರತಾ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಪ್ರಮುಖ ಗಣಪತಿ ವಿಸರ್ಜನಾ ಪೂರ್ವ ಮೆರವಣಿಗೆಗಳನ್ನು ಸುಗಮ-ಶಾಂತಿಯುತವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುವುದು ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಜಿಲ್ಲಾಡಳಿತಕ್ಕೂ ಸವಾಲಿನ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ.
ಕಳೆದ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ನಗರ ಸೇರಿದಂತೆ ಜಿಲ್ಲೆಯ ವಿವಿಧೆಡೆ ಗಣೇಶ ಮೂರ್ತಿಗಳ ವಿಸರ್ಜನಾ ಪೂರ್ವ ಮೆರವಣಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಹಿತಕರ ಘಟನೆಗಳು ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಳಿಯದೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿವೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಗಣೇಶ ಮೂರ್ತಿಗಳ ವಿಸರ್ಜನಾ ಪೂರ್ವ ಮೆರವಣಿಗೆಯ ವೇಳೆ ಪೊಲೀಸ್ ಇಲಾಖೆಯ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಭದ್ರತಾ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಜಿಲ್ಲಾ ರಕ್ಷಣಾಧಿಕಾರಿಗೂ ಇದು ಸವಾಲಿನ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ.
 ನಿಗರ್ಮಿತ ಎಸ್.ಪಿ. ರವಿ ಡಿ. ಚೆನ್ನಣ್ಣವರ್ ಪ್ರಮುಖ ಗಣೇಶ ಮೂರ್ತಿಗಳ ವಿಸರ್ಜನಾ ಪೂರ್ವ ಮೆರವಣಿಗೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ನಗರ ಸೇರಿದಂತೆ ಜಿಲ್ಲೆಯಾದ್ಯಂತ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಬಂದೋಬಸ್ತ್ ಕ್ರಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಳೆದೊಂದು ತಿಂಗಳಿನಿಂದಲೇ ಸಮಗ್ರ ರೂಪುರೇಶೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಸಮಾಜಘಾತುಕ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಸಂಘಟನೆಗಳ ಚಲನವಲನಗಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಈ ಹಿಂದಿನ ಗಣೇಶೋತ್ಸವ ಮೆರವಣಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಶಾಂತಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ಸ್‌ಗಳ ಪಟ್ಟಿ ತಯಾರು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.
   ಹಿಂದಿನ ಗಣೇಶೋತ್ಸವದ ವೇಳೆ ಮಾಡಲಾಗಿದ್ದ ವೀಡಿಯೋ ಚಿತ್ರೀಕರಣ ಕೂಡ ತರಿಸಿಕೊಂಡು ರವಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದ್ದರು. ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬಂಧಿಸಬೇಕಾದ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ಸ್‌ಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಕೂಡ ಸಿದ್ದಪಡಿಸಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಈ ಬಾರಿ ನಗರದ ಪ್ರಮುಖ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಸಿ ಕ್ಯಾಮರಾ ಕಣ್ಗಾವಲಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಡ್ರೋಣ್ ವಿಚಕ್ಷಣೆಗೆ ಇದೆ. ಅತ್ಯುತ್ತ್ತಮ  ಗುಣಮಟ್ಟದ, ಸಮರ್ಥವಾದ ಮತ್ತು ಅತಿಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಕ್ಯಾಮರಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದೆ. ಇದರಿಂದ ಬಂದೋಬಸ್ತ್‌ಗೆ ಅನುಕೂಲವಾಗಿದೆ.
 ಇನ್ನು ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಸುವ್ಯವಸ್ಥೆಯತ್ತ ಗಮನಿಸುವುದಾದರೆ, ರೌಡಿಗಳ ಆರ್ಟವಿದೆ, ಕ್ರಿಮಿನಲ್, ಜೂಜುಕೊರರು, ದಂಧೆಕೋರರು ಕಾಟ ಕೊಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ಣವಿರಾಮ ಬಿದ್ದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಘಟಾನುಘಟಿ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಇಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ ಅವರಲ್ಲಿಯೂ ಪಕ್ಷ ಸಂಘರ್ಷದ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ವಿಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಕಚ್ಚಾಟವಿದೆ. ಇದು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ತಾರಕಕ್ಕೇರಿ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆ.  ಬಾಹ್ಯ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಪಾಯ ಸಂಭವಿಸಿದ ಉದಾಹರಣೆ ಇದೆ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಎಸ್‌ಪಿ ಆದವರು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ನಿಭಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ.  ಜೊತೆಗೆ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಜೊತೆ ಸಂಪರ್ಕ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಅವರ ಅಹವಾಲು ಕೇಳಿ ಪರಿಹಾರ ಒದಗಿಸಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಪೊಲೀಸರ ಕುಂದುಕೊರತೆಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಿ ಅವರ ಕಲ್ಯಾಣ ಕೆಲಸವೂ ನಡೆಯಬೇಕಿದೆ. ರವಿ ಚೆನ್ನಣ್ಣನವರ್ ಇಂತಹ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಹೊಸ ಎಸ್ಪಿಯವರು ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಹೊಸತನವನ್ನೂ ಇಲಾಖೆಗೆ ತರಬೇಕಿದೆ.

.............................

Monday, 22 August 2016

ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತದೇ ನಿರಾಸೆ


2000ರ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಕರಣಂ ಮಲ್ಲೇಶ್ವರಿ ವೇಟ್ ಲಿಪ್ಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ 1 ಕಂಚು ಪದಕ  
2004ರಲ್ಲಿ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ  ರಾಜವರ್ಧನ್ ಸಿಂಗ್  ಶೂಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ 1 ಬೆಳ್ಳಿ ಪದಕ 
2008ರ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ  ಅಭಿನವ್ ಭಿಂದ್ರಾ  ಶೂಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ 1 ಚಿನ್ನ
ವಿಜೇಂದರ್ ಸಿಂಗ್ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ 1 ಕಂಚು 
  ಸುಶೀಲ್‌ಕುಮಾರ್ ಕುಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ 1 ಕಂಚು 
2012ರ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ  ಶೂಟಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ, 1 ಬೆಳ್ಳಿ, 1 ಕಂಚು
ಕುಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ 1 ಕಂಚು
ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನಲ್ಲಿ 1 ಕಂಚು
ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ 1 ಕಂಚು
2016ರಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಿ ಮಲ್ಲಿಕ್  1 ಬೆಳ್ಳಿ
ಪಿ.ವಿ. ಸಿಂಧು ಬ್ಯಾಡ್ಮಿಂಟನ್‌ನಲ್ಲಿ 1 ಬೆಳ್ಳಿ 

 ಗೆಲುವಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಬಲ್ಲವರು ನಾವಾಗಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಪ್ರತಿಭಾನ್ವಿತ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ತರಬೇತಿ, ಅಗತ್ಯ ಕ್ರೀಡೋಪಕರಣಗಳ ಸವಲತ್ತೂ ಇಲ್ಲ. ತರಬೇತಿ ಪಡೆದು ಹೊರಬರುವವರು ಪದಕ ಗೆಲ್ಲುವಂತೆ ತಯಾರಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.  ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರೆ ಮಾತ್ರ ಯಶಸ್ಸು ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಮಾತಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಹಜ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು ತಯಾರಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು ಕ್ರೀಡೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಮೀಸಲಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಿಡುವು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಕ್ರೀಡೆ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವವಿದೆ. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಿಂದಲೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ತನ್ನನ್ನು  ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಆತನಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಬರುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.  


ನೀವು ಯಾವುದೇ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಮುಂದೇನಾಗುವಿರಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ಸಿಗುವ ಉತ್ತರ ಒಂದೋ ಇಂಜಿನೀಯರ್ ಇಲ್ಲವೇ ಡಾಕ್ಟರ್ ಎನ್ನುವುದು. ಯಾರೂ ಉತ್ತಮ ಕ್ರೀಡಾಪಟು ಆಗುವೆ, ದೇಶವನ್ನು ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಿ ಪದಕ ಗೆದ್ದು ತರುವ ಗುರಿ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆಯೇ ಹೀಗೆ ಬೆಳೆದು ಬಂದಿದೆ.  ಯಾವ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯೂ ತನ್ನ ಮಗ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕ್ರೀಡಾಪಟುವಾಗಿ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹೆಸರು ತರುವವನಾಗಲಿ ಎಂದು ಬೆಳೆಸಿದ್ದು ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನೌಕರಿ ಮುಖ್ಯ. ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ನೌಕರಿ ಗಿಟ್ಟಿಸಿ ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವ ಯತ್ನ.  ಇದೇ ಪಾಲಕರು ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಪದಕ ಬಾರದಿದ್ದರೆ ನಿರಾಸೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಅಂತಹ ಶಿಕ್ಷಣ ಕೊಡದೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಸೋತ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ.
ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಇನ್ನೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಅವಗುಣವೆಂದರೆ ಗೆಲುವಿನ ಆರಾಧಕರಾಗಿರುವುದು. ಇದರಿಂದ ಅನಾಹುತವೇ ಜಾಸ್ತಿ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಮರೆತಿದ್ದೇವೆ. ಒಮ್ಮೆ ಕ್ರೀಡಾಪಟು ಗೆದ್ದು ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೇ ಬಹುಮಾನ ಪಡೆದನೆಂದರೆ, ಆತನಿಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸನ್ಮಾನ, ಹಾರ-ತುರಾಯಿಯ ಗೌರವ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡೆಯನ್ನು ಮರೆಯುವವರೇ ಜಾಸ್ತಿ. ಅಂದರೆ ಹಣದ ಮದದಲ್ಲಿ ಮೈಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಸೋಲು ಹಾಗಲ್ಲ.  ಪಾಠ ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಮುನ್ನುಗ್ಗು ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಆಗಾಗ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಗೆಲ್ಲಲು ಯತ್ನಿಸು ಎಂದು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಪ್ರೇರೇಪಿತನಾಗಿ ಆತ ಮರಳಿ ಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಸೋಲೇ ಗೆಲುವಿನ ಸೋಪಾನ ಎಂಬ ಮಾತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಶಕ್ತಿ ಮೀರಿ ಯತ್ನ ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ. ಇದರಿಂದ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.
 ಗೆಲುವಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಬಲ್ಲವರು ನಾವಾಗಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಪ್ರತಿಭಾನ್ವಿತ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದ ತರಬೇತಿ, ಅಗತ್ಯ ಕ್ರೀಡೋಪಕರಣಗಳ ಸವಲತ್ತೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ತರಬೇತಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ. ಬಹುತೇಕ ಎಲ್ಲ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲೂ ವಿವಿಧ ಕ್ರೀಡೆಗಳ ತರಬೇತಿ ಕೇಂದ್ರ ಇದೆ.  ಅಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದು ಹೊರಬರುವವರು ಪದಕ ಗೆಲ್ಲುವಂತೆ ತಯಾರಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.  ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರೆ ಮಾತ್ರ ಯಶಸ್ಸು ಎನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಮಾತಿಗಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ. ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ಗೆ ಅರ್ಹತೆ ಗಿಟ್ಟಿಸುವುದೇ ಒಂದು ಸಾಧನೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕನಿಷ್ಠ ಹತ್ತಾರು ವರ್ಷ ತಪಸ್ಸಿನ ರೀತಿ ಕಠಿಣ ತರಬೇತಿ ಅವಶ್ಯ. ಇಂತಹ ಕಠಿಣ ತರಬೇತಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇದೆಯಾದರೂ ಅದು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಒಂದು ದುರಂತವೆಂದರೆ, ಕ್ರೀಡಾ ಅಕಾಡೆಮಿ, ಪ್ರಾಧಿಕಾರಗಳಿಗೆ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಅಥವಾ ಅವರ ಪುತ್ರರು, ಸಂಬಂಧಿಗಳೇ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾಗುವುದು. ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಅಲ್ಲಿ ದರ್ಬಾರು ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದೆಲ್ಲ ಜಾತಿ, ಷಡ್ಯಂತ್ರ, ಕಾಲೆಳೆಯುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ. ಈ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ ಕ್ರೀಡೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಜ್ಞಾನವಿರುವುದಿಲ್ಲ.  ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವರನ್ನು ಆ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತಂದು ಕೂಡ್ರಿಸಿದರೆ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಿಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದಂತಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆ? ಇಂತಹವರಿಂದ ಕ್ರೀಡೆಗೆ ಅಥವಾ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಿಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ದೊರೆಯಬಹುದು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನೀವೇ ಯೋಚಿಸಿ. ಸಮರ್ಥ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಿರುವಾಗ ಆ ಸ್ಥಾನ ಅವರಿಗೇಕೆ ನೀಡಬಾರದು?
ವಿದೇಶಿ ಕೋಚ್‌ಗಳನ್ನೇ ನಾವು ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಪದಕ ಗೆಲ್ಲಲಾಗದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇಲ್ಲಿದೆ. ಆ ಕೋಚ್‌ಗಳಿಗೆ ಇವರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅರಿತುಕೊಂಡು ಎಷ್ಟೇ ತರಬೇತಿ ನೀಡಿದರೂ ಅವರು ಅಂತಹ ಗುಣಮಟ್ಟಕ್ಕೇರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಕಾರಣ. ಕ್ರೀಡಾಶಾಲೆಗಳು ಎಷ್ಟೊಂದು ಇವೆ. ಸರ್ಕಾರದ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ಸಹ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಆದರೂ ನಮ್ಮವರಿಗೆ ಆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ತಲುಪಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕ್ರೀಡಾ ಸಾಧನೆಗೆ ಮುಖ್ಯವಾದುದೇ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ. ನಮ್ಮ ನೆಲದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಶಕ್ತಿ ವಿದೇಶಿ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ.  ಜೊತೆಗೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಹಜ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು ತಯಾರಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ವಿದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು ಕ್ರೀಡೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಮೀಸಲಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಿಡುವು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಕ್ರೀಡೆ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವವಿದೆ. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಿಂದಲೇ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ತನ್ನನ್ನು  ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಆತನಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಬರುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ.
 ಲಂಡನ್ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ಗೆ 83 ಆಟಗಾರರು ತೆರಳಿ 6 ಪದಕ ತಂದಿದ್ದರು. ಈ ಬಾರಿ ಭಾರತದಿಂದ 118 ಆಟಗಾರರು ರಿಯೊ ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ಗೆ ತೆರಳಿದ್ದಾರೆ. ಇಷ್ಟೊಂದು ಜನ ಅರ್ಹತೆ ಗಿಟ್ಟಿಸಿರುವುದೇ ಒಂದು ಸಾಧನೆ ಎನ್ನಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ತೆರಳಿದ ನಂತರ ವಿದೇಶಿ ಆಟಗಾರರ ಎದುರು ಸೆಣೆಸುವಾಗ ಅಥವಾ ಉಳಿದ ಆಟಗಾರರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ, ಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ನಮ್ಮವರ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಉಡುಗಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಮೂಲಕಾರಣ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ಕೊರತೆ. ವಿದೇಶಿ ಆಟಗಾರರು ಆಡುವಷ್ಟು ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದ ಆಟವನ್ನು ನಮ್ಮವರು ಆಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅದು ಅಲ್ಲಿನವರ ಸಂಸಕ್ರತಿ. ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಶ್ರಮಪಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅವರಿಗಿಷ್ಟವಾದ ಹಾದಿಯಲ್ಲೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಆದರ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡೆ ಎಂದರೆ ಮೂಗುಮುರಿಯಯವವರು ಜಾಸ್ತಿ. ಸರಕಾರ ಕ್ರೀಡೆಗೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಕೊಡುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದರ ಅರಿವು  ಸಹ ನಮ್ಮವರಿಗಿಲ್ಲ. ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುವ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳನ್ನು ತಯಾರುಮಾಡಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಯೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ಅಂತಹ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳು ತಯಾರಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಗೆ ಅಂತಹ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವ ಕ್ರೀಡಾಳುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವಲ್ಲಿಯೂ ರಾಜಕೀಯ ನಡೆಯುವ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.  ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಾ ಸಂಸಕ್ರತಿ ಇದೆಯಾದರೂ ಅದು ಇನ್ನೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಬೆಳೆಯಬೇಕಿದೆ. ಒಲಿಂಪಿಕ್ಸ್‌ಗೆ  ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಆಟಗಾರರು ತೆರಳಿದರೂ ಪದಕ ಗೆದ್ದು ಬರುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅದು ಬೆಳೆಯಬೇಕಿದೆ. ಶಾಲಾ- ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡೆ ಒಂದು ವಿಷಯವಾಗಬೇಕಿದೆ.
ಉಸೇನ್ ಬೋಲ್ಟ್ ಎಂಬ  ಸಣ್ಣ ರಾಷ್ಟ್ರ ಜಮೈಕಾದ ಆಟಗಾರ 9 ಸ್ವರ್ಣ ಪದಕ ಗೆದ್ದಿದ್ದಾನೆ. ಆ ದೇಶ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅರ್ಧದಷ್ಟಿರಬಹುದು. ಅಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡೆಗೆ 3,075 ಕೋಟಿ ರೂ. ವನ್ನು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಮೀಸಲಿಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕೆನಡಾದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ  150 ಮಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ತೆಗೆದಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬ್ರಿಟನ್‌ನಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿ ಮತ್ತು ಸರ್ಕಾರಿಯಾಗಿ ನೆರವು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆಸೇಟ್ರೆಲಿಯಾದಲ್ಲೂ ಈ ಪದ್ಧತಿ ಇದೆ. ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಿಗೆ ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿ ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯಲು  ಉಚಿತ ನೆರವು ಕಲ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ ಇವುಗಳ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ವಹಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನಡೆಯದ ಜಾತಿ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮತ್ತು ರಾಜಕಿಯ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಂಡುಬರುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮ ಸಾಧನೆ ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ  ಕಳೆದ ಬಜೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡೆಗೆ ತೆಗೆದಿರಿಸಿದ್ದು, 1,552 ಕೋಟಿ ರೂ. ಮಾತ್ರ. ಇದರಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಿಗೆ ತಲುಪುವುದು ಎಷ್ಟು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಯಾರೂ ಹೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ.
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ಗೆ ಮಾತ್ರ  ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ನಿಜವಾದರೂ ಅದನ್ನು ಟೀಕಿಸುವ ವಿಷಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬಾರದು. ಏಕೆಂದರೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಸ್ಥಾನ ನಂಬರ್ 1 ಅಥವಾ ಎರಡರಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಜಾಗತಿಕ ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಸಾಧನೆ ಮತ್ತು ಹೆಸರು ಐತಿಹಾಸಿಕವಾದುದು. ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ದಿಗ್ಗಜರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ದಂತಕಥೆಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಜೊತೆಗೆ ಸರಕಾರದಿಂದ ಧನಸಹಾಯವಿಲ್ಲ. ಅದು ಸ್ವತಂತ್ರ ನಿಯಮತ್ರಣ ಮಂಡಳಿ (ಬಿಸಿಸಿಐ) ರಚಿಸಿಕೊಂಡು ಆದಾಯದ ಮೂಲವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದೆ. ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಇಷ್ಪಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಸುನಿಲ್ ಗವಾಸ್ಕರ್, ಕಪಿಲ್ ದೇವ್, ರವಿ ಶಾಸ್ತ್ರಿ, ಸಚಿನ್ ತೆಂಡೂಲ್ಕರ್, ರಾಹುಲ್ ದ್ರಾವಿಡ್, ಅನಿಲ್ ಕುಂಬ್ಳೆ, ಮಹೇಂದ್ರ ಸಿಂಗ್ ಧೋನಿ, ವಿರಾಟ್ ಕೊಹ್ಲಿಯಂತಹ ಜಾಗತಿಕ ಆಟಗಾರರಿರುವುದರಿಂದ. ಅವರ ಆಟದ ಕೌಶಲ್ಯ, ತಂತ್ರ, ಲಯಬದ್ಧತೆ ಸೆಳೆದಿದೆಯೇ ವಿನಾ ಬೇರೇನಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೇ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶರೆನಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿರಬೇಕು. ಆಗ ಆ ಕ್ರೀಡೆಯತ್ತ ಯುವಕರು ಹೆಚ್ಚು ಆಸಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಅಂಕಣಕಾರ ಮತ್ತು ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತ ಟಿ.ಜೆ.ಎಸ್ ಜಾರ್ಜ್ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬರೆದ ಅಂಕಣವೊಂದರಲ್ಲಿ ‘‘ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನಮಾನಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಬೆಲೆಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ.ಅದರಲ್ಲೂ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಿಗಲ್ಲ. ರಾಜಕಾರಣಿಗಳಿಗೆ, ಕ್ರೀಡಾ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ, ಇವರಿಬ್ಬರ ಸುತ್ತ ಸುಳಿದಾಡುವ ಹಿಂಬಾಲಕರೆಂಬ ಪರಾವಲಂಬಿಗಳಿಗೆ, ಅವರ ಮಕ್ಕಳು, ನೆಂಟರಿಗೆ, ಈ ವಿಐಪಿಗಳ ಪ್ರೇಯಸಿಯರಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ’’ ಎಂದಿದ್ದಾರೆ. ನಮ್ಮ ಕ್ರೀಡಾ ಅಕಾಡೆಮಿ, ಮಂಡಳಿಗಳು ಹೀಗೆಯೇ ಇವೆ.ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೆ ಸಿಗುವ ಸೌಲಭ್ಯ, ಐಷರಾಮಿತನ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಿಗಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಹೋರಾಡಬೇಕಿದೆ. ಇಂತಹ ವಾತಾವರಣದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಸಿಗದ ತನಕ ಕ್ರೀಡೆಗೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವಸಿಗದು ಎಂದು ವಿಷಾದದಿಂದ ಹೇಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಒಂದು  ದೇಶದ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಕೆಲವೇ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡೆಯೂ ಒಂದು. ಆದರೆ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಅದನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕಡೆಗಣಿಸಿವೆ. ಇದರಿಂದ ನಷ್ಟ ದೇಶಕ್ಕೆ ವಿನಾ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳಿಗಲ್ಲ. ಸರ್ಕಾರಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಅನುದಾನವನ್ನು ಕ್ರೀಡೆಗೆ ನೀಡುವಂತಾಗಬೇಕು. ಖಾಸಗಿ ಕ್ರೀಡಾ ಅಕಾಡೆಮಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ನೆರವು ನೀಡಬೇಕು. ಈ ತರಬೇತಿ ಅಕಾಡೆಮಿಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಡಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಕ್ರೀಡಾಬೆಳವಣಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಗಾಗುವುದರೊಳಗೆ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಸರ್ಕಾರಗಳು ಮನಗಾಣಬೇಕು. ಹಾಗೆ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಲು ಇದು ‘ಸುಲ್ತಾನ್’ ಹಿಂದಿ ಸಿನಿಮಾವೂ ಅಲ್ಲ. (ಈ ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲೂ ನಾಯಕ ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿಯೇ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ).
ೆ ಅಮೆರಿಕಾ ಸರ್ಕಾರ ದಿನವೊಂದಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬ ಕ್ರೀಡಾಪಟುವಿಗೆ 22 ರೂ. ವ್ಯಯಿಸುತ್ತದೆಯಂತೆ. ಭಾರತದಲ್ಲಿ  3 ಪೈಸೆಯಷ್ಟು ಮಾತ್ರ  ಒಂದು ದಿನಕ್ಕೆ ಖರ್ಚು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ವರದಿಯೊಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡೆಗಿರುವ ಅಸಡ್ಡೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.
ಭಾರತದ ಆರ್ಥಿಕ ವೃದ್ಧಿ ದರ  ಚೀನಾಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಇದೆ. ಕ್ಷಿಪಣಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಮುಂದಿದ್ದೇವೆ. ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿರುವ ನಮಗೆ ಕ್ರೀಡಾಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನಿರಾಶದಾಯಕ ಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ.  ಇದರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ವಿಶ್ವದ ಇತರ ದೇಶಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಗಾಢ ಅಂತರವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಮಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಾದರೂ ನಮ್ಮ ಕ್ರೀಡಾಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಾಧನೆಯಾಗಲಿ. ಪ್ರತಿಭೆಗಳ ನಾಡಾದ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಮಿನುಗುತ್ತಿರುವವರಿದ್ದಾರೆ. ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲೂ ತಾರೆಗಳು ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಲಿ.ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಸಾಧನೆಯಾಗಲಿ.
........................................

Saturday, 20 August 2016

 ಅನೈತಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ತಾಣವಾದ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ

ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರವು 2007 ರಲ್ಲಿ ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಸೋಗಾನೆಯಲ್ಲಿ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿತ್ತು. ಭೂ ಸ್ವಾಧೀನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸಿ, 2010 ರಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಒಪ್ಪಂದ ಕೂಡ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಪ್ರಾರಂಭ ಹಂತದ ಅಂದಾಜು ಪ್ರಕಾರ 192 ಕೋಟಿ ರೂ. ವೆಚ್ಚ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. 3.1 ಕಿ.ಮೀ. ಉದ್ದದ ರನ್ ವೇ, ಟರ್ಮಿನಲ್ ಕಟ್ಟಡ, ಕಾಂಪೌಂಡ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರೆ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾಮಗಾರಿ ಸೇರಿದ್ದವು. ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡ 24 ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಮಗಾರಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ಶರತ್ತನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ನಿರ್ಮಾಣ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಹಾಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಕಾಮಗಾರಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿಲ್ಲ. 
 ನಗರದ ಹೊರವಲಯ ಸೋಗಾನೆ ಗ್ರಾಮದ ಬಳಿ ಅರೆಬರೆ ಕಾಮಗಾರಿಯಾಗಿ ನೆನೆಗುದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ಈಗ  ಅನೈತಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ತಾಣವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕಾಮಗಾರಿಗೆ ಬಳಕೆ ಮಾಡಿರುವ ನೂರಾರು ಕೋಟಿ ರೂ. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿದಂತಾಗಿದ್ದು, ಸ್ಮಶಾನದಂತಹ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ.
 ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಹಾಕಲಾಗಿದ್ದ ಕಟ್ಟಡ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಕೆಲವರು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆವರಣದ ತುಂಬ ಗಿಡಪೊದೆಗಳು ಬೆಳೆದು ನಿಂತಿವೆ. ದನಕರುಗಳ ಮೇವಿನ ತಾಣವಾಗಿದೆ. ರಾತ್ರಿಯ ವೇಳೆ ಮದ್ಯ ಸೇವನೆ ಮಾಡುವುದು ಸೇರಿದಂತೆ ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಅಕ್ರಮ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ.
 ಜೆಡಿಎಸ್-ಬಿಜೆಪಿ ಸಮ್ಮಿಶ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಗಾನೆ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 662 ಎಕರೆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ-ಖಾಸಗಿ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದಲ್ಲಿ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ಕಾಮಗಾರಿ ಆರಂಭಕ್ಕೆ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಯೋಜನೆಯ ಅನುಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿ ಅಂದು ಉಪ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದ ಬಿ.ಎಸ್.ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಸಾಕಷ್ಟು ಆಸಕ್ತಿ ವಹಿಸಿದ್ದರು.  ಖಾತಾ ಜಮೀನುಗಳಿಗೆ ಎಕರೆಗೆ 6 ಲಕ್ಷ ರೂ. ಹಾಗೂ ಬಗರ್‌ಹುಕುಂ ಜಮೀನುಗಳಿಗೆ 2 ಲಕ್ಷ ರೂ. ಪರಿಹಾರ ಮೊತ್ತವನ್ನು ರೈತರಿಗೆ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು. ಮನೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡವರಿಗೆ ಮನೆ, ರೈತರಿಗೆ ನಿವೇಶನ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಭರವಸೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರ ನೀಡಿತ್ತು. ಭಾರೀ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಚಾರದೊಂದಿಗೆ ನಿಲ್ದಾಣದ ಕಾಮಗಾರಿ ಕೂಡ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ನಿರ್ಮಾಣ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದು ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು.
 ಈ ಸಂಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ದ ಆರೋಪ ಕೇಳಿಬಂದ ನಂತರ ಒಪ್ಪಂದ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿದ್ದ ಸರ್ಕಾರವು, ಮತ್ತೊಂದು ಕಂಪೆನಿಯೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಇನ್ನೇನೂ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಯಿತು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹೈಟೆನ್ಷನ್ ವಿದ್ಯುತ್ ಲೈನ್, ಮಾಚೇನಹಳ್ಳಿ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ಚಿಮಣಿ ಗೋಪುರ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಎದುರಾಗಿದ್ದವು. ಇದೆಲ್ಲದರ ನಡುವೆಯೇ  ರನ್ ವೇ ನಿರ್ಮಾಣ ಕಾರ್ಯ ಕೂಡ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದ ರನ್ ವೇ ಕೆಲಸ ಕೂಡ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತ್ತು. ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಯಾಯ್ತು ಎನ್ನುವ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಒಂದೆಡೆ ನಿರ್ಮಾಣ ಸಂಸ್ಥೆ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಕೇಂದ್ರ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ಪ್ರಾಧಿಕಾರ ವಿವಿಧ ಸಮಸ್ಯೆಗಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ಹಾಗೂ ಜಿಲ್ಲಾಡಳಿತದ ಮುಂದಿಟ್ಟವು.
ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾಗುವವರೆಗೂ ನಿರ್ಮಾಣ ಕೆಲಸ ಆರಂಭಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಿರ್ಮಾಣ ಸಂಸ್ಥೆ ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿಯಿತು. ಜಿಲ್ಲಾಡಳಿತ ಕೂಡ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರಕ್ಕೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಹರಸಾಹಸ ನಡೆಸಿತು. ಆದರೆ ಸಮಸ್ಯೆ ಇತ್ಯರ್ಥವಾಗದೆ ಕಾಮಗಾರಿಯೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆನೆಗುದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ತದನಂತರ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರವು ನಿರ್ಮಾಣ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಒಪ್ಪಂದ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತು.  ಇಲ್ಲಿಂದ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ಪ್ರದೇಶವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಾಳು ಬಿದ್ದಿದೆ. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ನಡೆಸಲಾಗಿರುವ ಕಾಮಗಾರಿಯು ಹಾಳಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ತಾಣವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕಾಮಗಾರಿಗೆ ವ್ಯಯಿಸಿದ ನೂರಾರು ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ವ್ಯರ್ಥವಾದಂತಾಗಿದೆ.
 ಹಸ್ತಾಂತರವೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ:
  ರಾಜ್ಯದವರೇ ಆದ ಸಂಸದ ಜಿ.ಎಂ.ಸಿದ್ದೇಶ್ವರ್ ಕೇಂದ್ರ ವಿಮಾನಯಾನ ರಾಜ್ಯ ಸಚಿವರಾಗಿದ್ದ ವೇಳೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ಕಾಮಗಾರಿ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಜಿಲ್ಲಾಡಳಿತದೊಂದಿಗೆ ಸಭೆ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರವು ಖಾಸಗಿ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಒಪ್ಪಂದ ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಯೋಜನೆಯ ಅನುಷ್ಠಾನದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ವಹಿಸಿದರೆ, ಕೇಂದ್ರ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣ ಪ್ರಾಧಿಕಾರದ ಮೂಲಕ ಬಾಕಿ ಕಾಮಗಾರಿ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವುದಾಗಿ ಜಿ.ಎಂ.ಸಿದ್ದೇಶ್ವರ್ ತಿಳಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ  ಹಸ್ತಾಂತರವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಸಿದ್ದೇಶ್ವರ್ ವಿಮಾನಯಾನ ಖಾತೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಇದರಿಂದ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಹಸ್ತಾಂತರ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಕೂಡ ನೆನೆಗುದಿಗೆ ಬೀಳುವಂತಾಯಿತು.

----------------------------


  ಕಾಮುಕರ ದಾಳಿ, ದೌರ್ಜನ್ಯ: ತತ್ತರಿಸಿದ ಭಿಕ್ಷುಕಿಯರು 
 -ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ ರಾತ್ರಿ ಕಾಮುಕರ ಅಡ್ಡೆ

ಹಗಲು ಅನ್ನಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಟ... ರಾತ್ರಿ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಪರದಾಟ 
ಹಗಲು ಹೊತ್ತು ತುತ್ತ ಅನ್ನಕ್ಕಾಗಿ ಗಲ್ಲಿ ಗಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿ, ಕಂಡಕಂಡವರಿಗೆ ಕೈಮುಗಿದು, ಬಿಸಿಲು-ಮಳೆ-ಚಳಿಯೆನ್ನದೆ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತೇವೆ. ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆ ಬಸ್‌ನಿಲ್ದಾಣ, ರೈಲ್ವೆ ನಿಲ್ದಾಣ ಫುಟ್‌ಪಾತ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಮಲಗುತ್ತೇವೆ. ಈ ವೇಳೆ ಕೆಲವರು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹಲ್ಲೆ ನಡೆಸಿ, ಬೆದರಿಕೆ ಹಾಕಿ ಇದ್ದಬದ್ದ ಹಣವೆಲ್ಲ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಭಿಕ್ಷುಕಿಯರೊಂದಿಗೆ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯ. ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗದ ಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮದು.  
-  ಆಂದ್ರ ಮೂಲದ ಭಿಕ್ಷುಕಿ  

  ಆಕೆ ಅಂಗವಿಕಲೆ, ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ಭಿಕ್ಷುಕಿ. ನಗರದ ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲು ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅಂಗವೈಕಲ್ಯ, ರೋಗರುಜಿನುಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು ಮಾತನಾಡಲು ಬಾರದ ಮಧ್ಯವಯಸ್ಕೆ. ಕಾಮುಕರ ನಿರಂತರ ದಾಳಿಯಿಂದ ಈಕೆ ಕನಲಿ ಹೋಗಿದ್ದಾಳೆ. ಈ ತನ್ನ ಮೇಲಾಗುತ್ತಿರುವ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ ಕಣ್ಣೀರಿಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ...
ಈ ಅನುಭವ ಇವರಿಬ್ಬರದ್ದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಇಂತಹ ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಾರು ಭಿಕ್ಷುಕಿಯರಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಘನಘೋರ, ಅನಾಗರಿಕ, ಇಡೀ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜವೇ ತಲೆತಗ್ಗಿಸುವಂತದ್ದು.
 ಶಿವಮೊಗ್ಗ ನಗರದಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುವ ನಿರ್ಗತಿಕ ಮಹಿಳೆಯರು ಕಾಮಾಂಧರ ಅಟ್ಟಹಾಸಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿ  ತತ್ತರಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಲೈಂಗಿಕ ಶೋಷಣೆಯ ನರಕಯಾತನೆಗೆ ತುತ್ತಾಗಿ ನರಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ನಗರದ ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲು ಸೇರಿದಂತೆ ಜನನಿಬಿಡ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಡುಬಿಡುವ ಭಿಕ್ಷುಕ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆ ಈ ದಾಳಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ನಾನಾ ರೋಗ-ರುಜಿನುಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರು, ಅಂಗವಿಕಲ, ವಯೋವೃದ್ಧ ಮಹಿಳೆಯರು ಕೂಡ ಕಾಮತೃಷೆಗೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ವತಃ ಭಿಕ್ಷುಕಿಯರೇ ತಾವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ನೋವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಬಹುತೇಕ ಈ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯ ನಂತರವೇ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಬಸ್‌ನಿಲ್ದಾಣ, ಫುಟ್‌ಪಾತ್, ನಿರ್ಜನ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಮಲಗಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುವ ಭಿಕ್ಷುಕ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲೆರಗುವ ಈ ದುಷ್ಟರು ಇನ್ನಿಲ್ಲದ ಹಿಂಸೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಜೊತೆಗೆ ಹಗಲಿಡಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಹಣವನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ದೌರ್ಜನ್ಯ ಪ್ರತಿಭಟಿಸುವವರ ಮೇಲೆ ಹಲ್ಲೆ ಕೂಡ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ದೌರ್ಜನ್ಯಕ್ಕೀಡಾದರೂ ಭಿಕ್ಷುಕ ಮಹಿಳೆಯರು ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಗಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಇತರರ ಬಳಿಯಾಗಲಿ ತಮ್ಮ ದೂರು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇವರ ಮೇಲೆ ದೌರ್ಜನ್ಯ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವುದರ ಅರಿವಿರುವ ಕೆಲವು ನಾಗರಿಕರು ಕೂಡ ’ಭಿಕ್ಷುಕಿ’ಯರೆಂಬ ತಾತ್ಸಾರದಿಂದ ನೆರವಿಗೆ ಧಾವಿಸುವುದಾಗಲಿ ಅಥವಾ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುವ ಗೋಜಿಗೂ ಹೋಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಇದರಿಂದ ಭಿಕ್ಷುಕಿಯರ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಕಾಮಾಂಧರು ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಹೇಯ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಭಿಕ್ಷುಕಿಯರು ಕೂಡ ರಾತ್ರಿಯ ವೇಳೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಿಶೆಯಲ್ಲಿರುವ ಇವರ ಅಟ್ಟಹಾಸಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾಗುವಂತಹ ದುರಂತ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ.
  ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದ ವಕ್ರದೃಷ್ಟಿಗೆ ಒಳಗಾದ ಭಿಕ್ಷುಕಿಯರಿಗೆ ಸಮಾಜದ ಕಣ್ಣೆದುರಲ್ಲೇ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಅನ್ಯಾಯದ ಸರಮಾಲೆಗೆ ನ್ಯಾಯ ಕೊಡಿಸುವುದಿರಲಿ, ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳುವವರು ಇಲ್ಲವಾಗಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಲೋಪಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದ ಕೈಗನ್ನಡಿಯಾಗಿದೆ.
ಭಿಕ್ಷುಕಿಯರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದೂ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಅವರನ್ನು ಭಿಕ್ಷುಕರ ಅಥವಾ ನಿರ್ಗತಿಕರ ಕೇಂದ್ರಕ್ಕೆ ಸಾಗ ಹಾಕುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪಾಲಿಕೆ ಅಥವಾ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಇಲಾಖೆ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇದು ನಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲೆಂದರೆಲ್ಲಿ ಮಲಗುವುದು, ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದ ಇವರ ಕೆಲಸ. ರಾತ್ರಿಯಾದೊಡನೆ ಮಳೆ, ಗಾಳಿ, ಚಳಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣ ಸುರಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಾನ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾದದ್ದು ಲೈಂಗಿಕ ಕಿರುಕುಳ.
ಇನ್ನಾದರೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಇಲಾಖೆ, ಸಂಘಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಭಿಕ್ಷುಕಿಯರ ನೆರವಿಗೆ ಧಾವಿಸಬೇಕು. ದುರುಳರ ಅಟ್ಟಹಾಸದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅವರು ಕೂಡ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಜೀವನ ನಡೆಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕಲ್ಪಿಸಲು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಕ್ರಮಕೈಗೊಳಬೇಕಿದೆ.
  ಓಡಾಡುವುದೇ ದುಸ್ತರ:
  ನಗರದ ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ತಡರಾತ್ರಿ ವೇಳೆ ಮಹಿಳೆಯರು ಓಡಾಡುವುದೇ ದುಸ್ತರ ಎಂಬಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿದೆ. ಕಾಮುಕರು, ಕಳ್ಳಕಾಕರ ಹಾವಳಿ ವಿಪರೀತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಆವರಣದಲ್ಲಿರುವ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಲೈಟ್‌ಗಳು ದುರಸ್ತಿಯಲ್ಲಿವೆ. ಸಿಸಿ ಕ್ಯಾಮರಾ ಇದೆ. ಆದರೆ ಅದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎನ್ನುವುದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಹಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲು ಆವರಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಕತ್ತಲಿರುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಅನೈತಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಮಹಾನಗರ ಪಾಲಿಕೆ ಆಡಳಿತದ ಅಸಮರ್ಪಕ ನಿರ್ವಹಣೆಯಿಂದ ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣವು ಅಸುರಕ್ಷಿತ ವಲಯವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದೆ.  
ಎಸಿಬಿ: ದಾವಣಗೆರೆ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕೇಸ್ ಮಾತ್ರ ದಾಖಲು!
  ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ನಾಗರಿಕರಲ್ಲಿ ದೂರುಗಳಿಲ್ಲವೇ?  

ಹವಾಲು ಸ್ವೀಕಾರದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದು   ಒಂದೇ  ದೂರು 
 ಶಿವಮೊಗ್ಗ: ನಗರದ ಪ್ರವಾಸಿ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ’ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ನಿಗ್ರಹ ದಳ’ (ಎ.ಸಿ.ಬಿ.) ವತಿಯಿಂದ ಮೊನ್ನೆ ಆಯೋಜಿಸಲಾಗಿದ್ದ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಅಹವಾಲು ಸಭೆಗೆ ನೀರಸ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ವ್ಯಕ್ತವಾಯಿತು.   ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ ತಾಲೂಕಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರೊಬ್ಬರು  ಮಾತ್ರ ದೂರು ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ’ತಮಗೆ ಸೇರಿದ ಖಾಲಿ ನಿವೇಶನವನ್ನು ನಕಲಿ ದಾಖಲೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಕೆಲವರು ಕಬಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕುರಿತಂತೆ ಮಾಳೂರು ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ದೂರು ದಾಖಲಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಮಕೈಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಸಂಬಂಧಿಸಿದವರು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕಳೆದ 15 ವರ್ಷದಿಂದ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದು  ಸುಮಾರು 9 ಲಕ್ಷ ರೂ. ವ್ಯಯಿಸಿದರೂ ನ್ಯಾಯ ದೊರಕಿಲ್ಲ. ಈ ಕುರಿತಂತೆ ರಾಜ್ಯಪಾಲರಿಗೂ ದೂರು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿಂದ ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿಗೆ ಪತ್ರ ಬಂದಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಯಾವುದೇ ಕ್ರಮಕೈಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ತಾವು ಈ ಕುರಿತಂತೆ ತನಿಖೆ ನಡೆಸಿ ನ್ಯಾಯ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಡಬೇಕು’ ಎಂದು ಅರ್ಜಿದಾರರು ಮನವಿ ಮಾಡಿದರು. ಇದು ಭಾರೀ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದ್ದ ಎ.ಸಿ.ಬಿ. ತಂಡವನ್ನು ತೀವ್ರ ನಿರಾಸೆಗೀಡು ಮಾಡಿತ್ತು. 
  ದಾವಣಗೆರೆ ವಲಯದ  ನಾಲ್ಕು ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ಆರೋಪಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಎ.ಸಿ.ಬಿ. (ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ವಿರೋಧಿ ದಳ)ಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿರುವ ದೂರುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕೇವಲ ಎರಡು ಮಾತ್ರ.
ಇದು ನಿಜ.   ಎ.ಸಿ.ಬಿ.ಯ ದಾವಣಗೆರೆ ವಿಭಾಗವು ದಾವಣಗೆರೆ-ಶಿವಮೊಗ್ಗ-ಚಿತ್ರದುರ್ಗ-ಹಾವೇರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಹಾಗೂ ಹಾವೇರಿ ಎ.ಸಿ.ಬಿ. ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ತಲಾ ಒಂದೊಂದು ದೂರು ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಉಳಿದಂತೆ ಉಳಿದೆರೆಡು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಘಟಕಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ದೂರುಗಳು ದಾಖಲಾಗಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದವರು ಬೇರಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಎಸಿಬಿ  ಪೊಲೀಸ್ ವರಿಷ್ಠಾಧಿಕಾರಿ (ಎಸ್.ಪಿ.) ಪುಟ್ಟಮಾದಯ್ಯ.
ಈ ನಾಲ್ಕು ಜಿಲ್ಲೆ ಸೇರಿದಂತೆ ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ಎಸಿಬಿ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಜನರಿಗೂ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಇದೆ. ಆದರೆ ದೂರುಗಳೇ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇದರರ್ಥ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ನಿಂತುಹೋಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದರೆ ತಪ್ಪಾದೀತು. ಸರಕಾರ ಲೋಕಾಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಲಹೀನಗೊಳಿಸಿ ಅದರ ಬದಲು ಎಸಿಬಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ. ಇದರ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿ ಲೋಕಾಯುಕ್ತದ ಮಾದರಿಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದರೂ ದೂರು ಕೊಡುವವರೇ ಈಗ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ.
 ದೂರು ಕೊಟ್ಟರೂ ಲಾಭವಿಲ್ಲ ಎಂದಿರಬಹುದೇ, ಅಥವಾ ಇದರ ಕಾರ್ಯವೈಖರಿ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೇ? ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಂಡೇ ಬದುಕುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವ ಮನೋಭಾವವೇ, ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ, ಅವರ ಉಸಾಬರಿ ನಮಗೇಕೆ ಎನ್ನುವ ಮನೋಭಾವವೆ ಎಂಬೆಲ್ಲ ಪಶ್ನೆ ಮೂಡುತ್ತದೆ.    
ಪ್ರತಿ ತಾಲೂಕಿಗೂ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಈ ತಂಡ ತೆರಳಿ ಈ ಹಿಂದೆ ಲೋಕಾಯುಕ್ತದವರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ದೂರು ಸ್ವೀಕಾರ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ವಾರ ಮೊದಲೇ  ಪತ್ರಿಕಾ ಪ್ರಕಟಣೆ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ದೂರು ನೀಡಲು ಜನರು ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಪ್ರತಿ ಜಿಲ್ಲಾ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಎಸಿಬಿ ಪೊಲೀಸ್ ಠಾಣೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿದೆ.ಇದರ ಹೊರತಾಗಿ ತಾಲೂಕು ಭೇಟಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಆಗಲೂ ಸಹ ದೂರು ಸಲ್ಲಿಸಬಹುದು.
ಜನರಿಗೆ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರದ ವಿರುದ್ದ ಹೋರಾಡುವ ಮನೋಭಾವ ಮೊದಲು ಬರಬೇಕು. ಕೆಲವೇ ಜನರು ಮಾತ್ರ ವಿವಿಧ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಈಗ ಹೋರಾಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತಹವರನ್ನು ಅವಹೇಳನ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೇ ವಿನಾ ಬೆಂಬಲಿಸುವವರು ಬೆರಳೆಣಿಕೆಯಷ್ಟು ಮಾತ್ರ. ಹೀಗಾದರೆ ದೂರುಗಳು ಬರುವುದು ಕಡಿಮೆಯಾಗುವುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ಜನರು ಅನ್ಯಾಯ, ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ಎಂದೂ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ದೂರು ಕೊಟ್ಟು ಅದರ ವಿರುದ್ದ ಹೋರಾಟ ಮಾಡಿ ನ್ಯಾಯ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಈ ಸಂಸ್ಥೆ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ನೆನೆಪಿಡಬೇಕಿದೆ.  


........................................