Wednesday, 19 July 2017

ಕುವೆಂಪು ರಸ್ತೆ ವಿಸ್ತರಣೆ ಎಂದು?

ಕುವೆಂಪು ರಸ್ತೆಯ ಕೆಲವು ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಡಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಮಹಾನಗರ ಪಾಲಿಕೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಇವು ಬೀಳದಿರುವುದೇ ಆಶ್ಚರ್ಯದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ, ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ಧೋರಣೆಯಿಂದ ಈ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಾಗರಿಕರು ಸಂಚರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ.  ಇನ್ನಾದರೂ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಯಾವುದೇ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿಯದೆ ಕುವೆಂಪು ರಸ್ತೆ ವಿಸ್ತಾರಗೊಳಿಸಲು ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಅಗತ್ಯ ಅನುದಾನ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿಸಬೇಕಿದೆ. ಇದರಿಂದ ನಗರದ ಮಧ್ಯೆ ಹದುಹೋಗಿರುವ ಈ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಚಾರ ಸುಗಮಗೊಳ್ಳಲಿದೆ. ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಒತ್ತುವರಿದಾರರಿಗೆ ಬಿಸಿಮುಟ್ಟಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪಾಲಿಕೆ ಆರಂಭಿಸಬೇಕಿದೆ.  

ಶಿವಮೊಗ್ಗ: ನಗರದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಧಿಕ ಜನ-ವಾಹನ ಸಂಚಾರ ದಟ್ಟಣೆಯಿರುವ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲೊಂದಾಗಿರುವ ಹಾಗೆಯೇ ’ಅತ್ಯಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ’ ರಸ್ತೆಯೂ ಆಗಿರುವ ಕುವೆಂಪು ರಸ್ತೆ ವಿಸ್ತರಣೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆನೆಗುದಿಗೆ ಬಿದ್ದಿದೆ. ಸದ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಗತಿ ಗಮನಿಸಿದರೆ ಈ ರಸ್ತೆ ಅಗಲೀಕರಣ ಆರಂಭವಾಗುವ ಯಾವುದೇ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತಿಲ್ಲ.
   ಸುಮಾರು ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷದ ಹಿಂದೆ ಕುವೆಂಪು ರಸ್ತೆ ವಿಸ್ತಾರಗೊಳಿಸಿ ಮೇಲ್ದರ್ಜೆಗೇರಿಸಲು ಮಹಾನಗರ ಪಾಲಿಕೆ ಆಡಳಿತ ನಿರ್ಧರಿಸಿತ್ತು. ಲೋಕೋಪಯೋಗಿ ಇಲಾಖೆಯ ಮೂಲಕ ರಸ್ತೆಯ ಅಗಲೀಕರಣ ಹಾಗೂ ಮೇಲ್ದರ್ಜೆಗೇರಿಸಲು ತಗಲುವ ಖರ್ಚು - ವೆಚ್ಚಗಳ ಸಮಗ್ರ ಅಂದಾಜು ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಸಿದ್ದಪಡಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿ ತೆರವುಗೊಳ್ಳಲಿರುವ ಕಟ್ಟಡಗಳ ವಿವರ, ಭೂ ಸ್ವಾದೀನಗೊಳಿಸಬೇಕಾಗಿರುವ ಪ್ರದೇಶದ ವಿವರಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಲೋಕೋಪಯೋಗಿ ಇಲಾಖೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿತ್ತು. ಸುಮಾರು 67 ರಿಂದ 70 ಕೋಟಿ ರೂ. ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಿತ್ತು. ಈ ಬಗ್ಗೆ ಲೋಕೋಪಯೋಗಿ ಇಲಾಖೆಯ ಮೂಲಕವೇ ಅನುದಾನ ಬಿಡುಗಡೆ ಕೋರಿ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರಸ್ತಾವನೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ಆದರೆ ಈ ಯೋಜನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಡತಗಳು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಧೂಳು ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದು, ಸರ್ಕಾರ ರಸ್ತೆ ಅಗಲೀಕರಣಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯ ಅನುದಾನ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಲೋಕೋಪಯೋಗಿ ಇಲಾಖೆಯ ಮೂಲಗಳು ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಈ ಯೋಜನೆಗೆ ಅನುದಾನ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಇಲ್ಲ.
  ನಗರದ ಹೃದಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಹಾದು ಹೋಗಿರುವ ಕುವೆಂಪು ರಸ್ತೆಯು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಹೆದ್ದಾರಿ, ರಾಜ್ಯ ಹೆದ್ದಾರಿ, ಜಿಲ್ಲಾ ಹೆದ್ದಾರಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು ಪ್ರಮುಖ ರಸ್ತೆಗಳ ಸಂಪರ್ಕ ಕೊಂಡಿಯಾಗಿದೆ. ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಾಪಾರ, ವಹಿವಾಟು ಕೇಂದ್ರಗಳು, ಸರ್ಕಾರಿ ಇಲಾಖೆ ಕಚೇರಿ ಕಟ್ಟಡಗಳು ಈ ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿವೆ. ಇದರಿಂದ ಈ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯದಿಕ ಜನ-ವಾಹನ ಸಂಚಾರ ದಟ್ಟಣೆಯಿದೆ. ಈ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಪಾದಚಾರಿಗಳ ಸಂಚಾರಕ್ಕೆ ಫುಟ್‌ಪಾತ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿದೆ. ರಸ್ತೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಪಾದಚಾರಿಗಳು ಜೀವ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಓಡಾಡುವಂತಾಗಿದೆ. ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ರಸ್ತೆ ಅಪಘಾತಗಳು ಸರ್ವೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ಎಂಬಂತಾಗಿದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಎರಡೂವರೆ ಕಿ.ಮೀ.ನಷ್ಟಿರುವ ಈ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತಾರಗೊಳಿಸಿ ದ್ವಿ ಪಥ ರಸ್ತೆಯಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ಈ ರಸ್ತೆಯ ಇಕ್ಕೆಲಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೆಡೆ ರಸ್ತೆಯ ಜಾಗವನ್ನು ಅವ್ಯಾಹತವಾಗಿ ಒತ್ತುವರಿ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ಕಟ್ಟಡಗಳ ಕಾಂಪೌಂಡ್ ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ಕಟ್ಟಡಗಳು ರಸ್ತೆ ಜಾಗ ಸೇರಿಕೊಂಡು ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಸೆಟ್‌ಬ್ಯಾಕ್ ನಿಯಮಗಳ ಯದ್ವಾತದ್ವಾ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಸ್ಥಳಿಯಾಡಳಿತ ಮಾತ್ರ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೆ ಕ್ರಮಕೈಗೊಳ್ಳದೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವಹಿಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿದೆ.
ಕುವೆಂಪು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ಪ್ರಭಾವಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಕಟ್ಟಡಗಳಿವೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಏನಾದರೂ ರಸ್ತೆ ಅಗಲೀಕರಣವಾದರೆ ಪ್ರಭಾವಿಗಳ ಕಟ್ಟಡಕ್ಕೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗಲಿದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವಿಗಳು ರಸ್ತೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವು ವರ್ಷಗಳೇ ಕಳೆಯುತ್ತಾ ಬಂದರೂ ಈ ರಸ್ತೆಯ ವಿಸ್ತರಣೆ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೇ ಆರಂಭವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಮಾತು ಸರ್ವೇಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ.


ಕುವೆಂಪು ರಸ್ತೆಯ ಕೆಲವು ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಕಾಬಿಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಡಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಮಹಾನಗರ ಪಾಲಿಕೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಇವು ಬೀಳದಿರುವುದೇ ಆಶ್ಚರ್ಯದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ, ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿ ಧೋರಣೆಯಿಂದ ಈ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ನಾಗರಿಕರು ಸಂಚರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ.
ಇನ್ನಾದರೂ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಯಾವುದೇ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿಯದೆ ಕುವೆಂಪು ರಸ್ತೆ ವಿಸ್ತಾರಗೊಳಿಸಲು ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಅಗತ್ಯ ಅನುದಾನ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿಸಬೇಕಿದೆ. ಇದರಿಂದ ನಗರದ ಮಧ್ಯೆ ಹದುಹೋಗಿರುವ ಈ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಚಾರ ಸುಗಮಗೊಳ್ಳಲಿದೆ. ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಒತ್ತುವರಿದಾರರಿಗೆ ಬಿಸಿಮುಟ್ಟಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪಾಲಿಕೆ ಆರಂಭಿಸಬೇಕಿದೆ.
------------------------------------

Friday, 14 July 2017

  ಜಿ.ಪಂ. ಸದಸ್ಯರ ಅಧಿಕಾರ ಮೊಟಕು
  ಅಳಲು ತೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಸದಸ್ಯರು

ಶಿವಮೊಗ್ಗ,  : ಪಂಚಾಯತ್ ರಾಜ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಧಿಕಾರ ವಿಕೇಂದ್ರಿಕರಣ ನೀತಿಯಡಿ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದ ಜಿಲ್ಲಾ ಪಂಚಾಯ್ತಿ, ತಾಲೂಕು ಹಾಗೂ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯ್ತಿಗಳು ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಮಹತ್ವ ಹೊಂದಿವೆ. ಆದರೆ ಬದಲಾದ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ನಾನಾ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಜಿಲ್ಲಾ ಪಂಚಾಯ್ತಿ ಆಡಳಿತ ತನ್ನ ಮಹತ್ವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುವಂತಹ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ವರ್ಷದಿಂದ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಜಿ.ಪಂ. ಆಡಳಿತಕ್ಕೆ ಸರ್ಕಾರದ ನಾನಾ ಯೋಜನೆಗಳಡಿ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಅನುದಾನ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಶಾಸಕರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಜಿ.ಪಂ. ಸದಸ್ಯರ ಅಧಿಕಾರ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಯತ್ನ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಪಂಚಾಯತ್ ರಾಜ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಆಶಯಕ್ಕೆ ಕೊಡಲಿ ಪೆಟ್ಟು ನೀಡುವಂತದ್ದಾಗಿದೆ ಎಂದು ಬಹುತೇಕ ಜಿ.ಪಂ. ಸದಸ್ಯರು ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಪಂಚಾಯತ್ ರಾಜ್ ಕಾಯ್ದೆಗೆ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರ ತಿದ್ದುಪಡಿ ತಂದು ಅಧ್ಯಕ್ಷ - ಉಪಾಧ್ಯಕ್ಷರ ಮೀಸಲಾತಿಯ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿಯನ್ನು ಐದು ವರ್ಷಗಳಿಗೆ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿತು. ಜೊತೆಗೆ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಿಗೆ ಕ್ಯಾಬಿನೆಟ್ ದರ್ಜೆಯ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಕಲ್ಪಿಸಿತು. ಹಾಗೆಯೇ ಸದಸ್ಯರ ಮಾಸಿಕ ಗೌರವ ಧನ ಹೆಚ್ಚಳ ಮಾಡಿತು. ಸರ್ಕಾರದ ಈ ಕ್ರಮ ನಿಜಕ್ಕೂ ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹವಾದುದಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ವಿವಿಧ ಯೋಜನೆಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಶಾಸಕರಿಗೆ ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅವರ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಿತಿ ರಚನೆ ಮಾಡಿ ಫಲಾನುಭವಿಗಳ ಆಯ್ಕೆ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಜಿ.ಪಂ. ಸದಸ್ಯರು ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಶಾಸಕರಿಗೆ ವಹಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹಾಗಾದರೆ ಜಿ.ಪಂ. ಸದಸ್ಯರು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಸದಸ್ಯರು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಯೋಜನೆ, 13 ನೇ ಹಣಕಾಸು ಅನುದಾನ, ವಸತಿ ಯೋಜನೆ, ಹೈನುಗಾರಿಕೆ ಫಲಾನುಭವಿಗಳ ಆಯ್ಕೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಜಿ.ಪಂ. ಆಡಳಿತ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಹಲವು ಮಹತ್ವದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಶಾಸಕರ ನೇತೃತ್ವದ ಸಮಿತಿಗೆ ವಹಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಜಿ.ಪಂ. ಸದಸ್ಯರ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಜಿ.ಪಂ.ಗೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವ ವಾರ್ಷಿಕ ಅನುದಾನವೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ನಮಗೆ ಮತ ನೀಡಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಜನರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಂತಾಗಿದೆ. ಒಂದೆಡೆ ಅಧಿಕಾರ ಕೊಟ್ಟಂತೆ ಮಾಡಿ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಅಧಿಕಾರ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಜಿ.ಪಂ. ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ನಾಗರೀಕರು ವಿಶ್ವಾಸ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಸದಸ್ಯರು ಅಳಲು ತೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಸರ್ಕಾರ ಜಿ.ಪಂ. ಆಡಳಿತದ ಬಲವಧನೆಗೆ ಕ್ರಮಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅಧಿಕಾರ ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಾರದು. ಈ ಮೂಲಕ ಪಂಚಾಯತ್ ರಾಜ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಶಕ್ತಗೊಳಿಸಲು ಮುಂದಾಗಬೇಕು. ಜಿ.ಪಂ. ಸದಸ್ಯರಿಗೆ ನೆಪಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಕೆಲವು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿ, ಲಾಟರಿ ಮೂಲಕ ಫಲಾನುಭವಿಗಳ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡುವಂತೆ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಜಿ.ಪಂ. ಸದಸ್ಯರು ತಮ್ಮ ಕ್ಷೇತ್ರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಅರ್ಹ ನಾಗರೀಕರಿಗೂ ಸರ್ಕಾರದ ಸೌಲಭ್ಯ ತಲುಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಂತಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ಲಭ್ಯವಾಗುವ ಅನುದಾನ ಕೂಡ ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದು, ಕ್ಷೇತ್ರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ ಎನ್ನುವುದು ಜಿಪಂ ಸದಸ್ಯರ ಅಳಲಾಗಿದೆ.
 ’ಜಿಲ್ಲಾ ಪಂಚಾಯ್ತಿ ಆಡಳಿತ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ 32 ಇಲಾಖೆಗಳು ಬರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಇಲಾಖೆಯ ಹಲವು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನ ಶಾಸಕರ ಅಣತಿಯಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ.  . ಪಂಚಾಯತ್ ರಾಜ್ ಕಾಯ್ದೆಯಡಿ ಜಿ.ಪಂ.ಗಿರುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಇಲಾಖೆಗಳ ಆಯುಕ್ತರು ಸುತ್ತೋಲೆಗಳ ಮೂಲಕ ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಪಂಚಾಯತ್ ರಾಜ್ ಇಲಾಖೆಯಡಿ ಬರುವ ಪಿಡಿಓಗಳು ಸದಸ್ಯರ  ಮಾತು ಕೇಳದಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಿದೆ. ವಿವಿಧ ಯೋಜನೆಗಳ ಫಲಾನುಭವಿಗಳ ಆಯ್ಕೆ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಶಾಸಕರ ನೇತೃತ್ವದ ಸಮಿತಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ದೂರು ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿದೆ.

---------------------------------

Wednesday, 12 July 2017

ಕಂಪನಿ ನಾಟಕದಂತೆ ಭಾಸವಾದ ‘ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಸನಿದಪ’


ರಂಗಾಯಣ ಶಿವಮೊಗ್ಗದವರು ತಮ್ಮ ಎರಡನೆಯ ನಾಟಕ ‘ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಸನಿದಪ’ವನ್ನು ಜುಲೈ 8ರಂದು ಇಲ್ಲಿನ ಕುವೆಂಪು ರಂಗಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದರು. ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಸತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿರದ, ಕೇವಲ ಹಾಸ್ಯನಾಟಕವಾಗಿ, ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ನಗೆಗಡಲಲ್ಲಿ ತೇಲಲು ನಾಟಕ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ನಿರ್ದೇಶನ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಿಗಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ನಾಟಕ ಕಳೆಗಟ್ಟುತ್ತಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಬೈಗುಳ ಪದಗಳಿಗೆ ಕೊರತೆ ಕಂಡುಬರಲಿಲ್ಲ. ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳು ತಮ್ಮ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಜೀವ ತುಂಬಿದ್ದಂತೂ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ ಗುಣಮಟ್ಟದ ನಾಟಕ ಇದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.  



ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ದಂಪತಿಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧ ಮಧುರವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನ ನಾಗಾಲೋಟದಲ್ಲಿ ದಾಂಪತ್ಯದಲ್ಲೂ ನೈತಿಕತೆ, ಸಾಮರಸ್ಯ  ದೂರವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿನ ಅಭಿರುಚಿ, ಸಂಬಂಧಗಳ ಗ್ರಹಿಕೆಯ ಪಲ್ಲಟವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಸಂಸಾರ ಎನ್ನುವುದು  ತನ್ನತನವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಗಂಡನ ದಾರಿ ಗಂಡನಿಗೆ, ಹೆಂಡತಿಯ ದಾರಿ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಎನ್ನುವಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎದುರಾಗಿದೆ. ಈ ದುರಂತವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವ ನಾಟಕವೇ ‘ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಸನಿದಪ’.
ಶಿವಮೊಗ್ಗ ರಂಗಾಯಣದವರು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ ಎರಡನೆಯ ನಾಟಕ ಇದು. ರಂಗಾಯಣದ ಕಲಾವಿದರು ಉತ್ತಮ ನಟನೆಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಈ ನಾಟಕದಲ್ಲೂ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಟಲಿಯ ನಾಟಕಕಾರ ದಾರಿಯೋ ಪೋ ಅವರ ಕೃತಿಯನ್ನು ನೀನಾಸಂನ ಕೆ. ವಿ. ಅಕ್ಷರ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತರ್ಜುಮೆ ಮಾಡಿದ್ದು, ಮಂಜು ಕೊಡಗು ಇದನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಈ ನಾಟಕವನ್ನು ಮರುರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಎರಡು ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಸ್ತುತ ನಾಟಕದ ಹೆಸರೇ ‘ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಸನಿದಪ’ ಹೇಳುವಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸಂಸಾರಗಳೆಲ್ಲ ಸರಿಗಮಪದನಿಸವಾಗದೆ ಸನಿದಪಗಳಾಗಿವೆ, ಉಲ್ಟಾಪಲ್ಟಾ ಆಗಿವೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ಸಾಗದೆ ಅಡ್ಡದಾರಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತವೆ. ಕಳ್ಳನ ದಾಂಪತ್ಯದಿಂದ ಹಿಡಿದು ವಿದ್ಯಾವಂತನೆನಿಸಿಕೊಂಡ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯ ಕುಟುಂಬದವರೆಗೆ ಸಂಬಂಧಗಳು ಅಡ್ಡದಾರಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಾಟಕದ ಸಂದೇಶ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮನದಟ್ಟಾಗುತ್ತದೆ. ತೀರ ಸರಳವಾಗಿ ನಾಟಕ ರಚಿಸಲಾಗಿದೆ.
 ಗಂಡ ಇನ್ನೊಂದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಸಂಗಡ, ಹೆಣ್ಣು ಇನ್ನೊಂದು ಗಂಡಿನ ಸಂಗಡ  ಸಂಬಂಧ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ ನಾಲ್ಕು ದಂಪತಿಗಳ ಕಥೆ ಇದು. ಗಂಡನ  ಸ್ತ್ರೀ ವ್ಯಾಮೋಹ ಆತನ ಹೆಂಡತಿಗೆ        ಗೊತ್ತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಕೆಲವು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ಸಂಬಂಧ ಮುಂದುವರೆದು ನಂತರ ಬಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಳ್ಳತನಕ್ಕೆ ಬಂದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮನೆಯ ಮಾಲಕನ ಅನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ಅಡಗಿ ಕುಳಿತು ಪತ್ತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ವೇಳೆ ಕಳ್ಳನು ಹೇಳುವ ಉಪದೇಶದ ಮಾತುಗಳು, ಕೆಲವು ಡೈಲಾಗ್‌ಗಳು, ಸರ್ವಜ್ಞನ ವಚನಗಳು ಕೇಳಲು ಮಾತ್ರ  ಹಿತವೆನಿಸುತ್ತವೆ. ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ನಗೆಗಡಲಲ್ಲಿ ತೇಲಿಸುತ್ತವೆ. ಇದೇ ಮನೆಗೆ ಅನೈತಿಕತೆಯ ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯೊಬ್ಬ ಬರುವುದು, ಆತನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಆತನ ಪತ್ನಿ ಬರುವುದು, ಮನೆಯ ಮಾಲಕನ ಪತ್ನಿ ಬರುವುದು, ಆ ಪತ್ನಿ ತನ್ನ ಯಜಮಾನ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದ ಮಹಿಳೆಯ ಪತಿಯನ್ನು ತಾನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರುವುದು....
ಹೀಗೆ ನಾಟಕ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬರ ಅನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಯಲು ಮಾಡುವುದು, ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ತಾವೆಲ್ಲರೂ ಹಾದಿತಪ್ಪಿದವರೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಮತ್ತೆ ಸರಿದಾರಿಗೆ ಬರುವುದರೊಂದಿಗೆ ನಾಟಕ ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ, ನಾಟಕ ಮುಗಿದಾಗ ಇದೊಂದು ತೀರಾ ತಮಾಷೆಯ, ಹಾಸ್ಯ ನಾಟಕವಾಗಿಯಷ್ಟೇ ಗೋಚರವಾಗುತ್ತದೆ. ನಿರ್ದೇಶಕರು ನಾಟಕದ ಕಥೆಯನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡಬಹುದಿತ್ತೇನೋ ಎಂದೆನಿಸುತ್ತದೆ.  ಕೇವಲ ನಗೆಯುಕ್ಕಿಸುವ, ಗಂಡು- ಹೆಣ್ಣಿನ  ಹಾದರದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಸುವುದಕ್ಕಷ್ಟೇ ಇದು ಸೀಮಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ರಂಗಾಯಣದಂತಹ ತಂಡಗಳು ನಾಟಕದ ಕಥಾವಸ್ತುವನ್ನು ಇಷ್ಟೊಂದು ಜೊಳ್ಳಾಗಿ ಅಥವಾ ಸರಳವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂದರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಬುದ್ಧತೆಯ  ನಿರ್ದೇಶನ ಇರಬೇಕಿತ್ತು. ನಾಟಕ ಒಂದು ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಸತ್ವವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ತಳವೂರಲು ಸಾಧ್ಯ. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಕತೆಗಳು ಕಂಪನಿ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಗೆ ತರುತ್ತವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವುಗಳ ಕತೆಗಳೂ ಇದೇ ತೆರನಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಅಂತಹ ಸಾಮ್ಯತೆ ರಂಗಾಯಣದಂತಹ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಬರಬಾರದು.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳ ಮತ್ತು ಆತನ ಹೆಂಡತಿಯ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಬರುವ ಅಣಿಮುತ್ತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಎಂತಹವರೂ ತಲೆತಗ್ಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಷ್ಟೊಂದು ಕೆಟ್ಟ, ಅವಾಚ್ಯ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಬಳಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇತ್ತೇ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ  ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಕಾಡದಿರದು. ಕೇವಲ ಅನೈತಿಕತೆಯನ್ನೇ ಇಡೀ ನಾಟಕದ ತುಂಬಾ ಬಿಂಬಿಸುವಂತಹ ನಾಟಕ ಬೇಕೇ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಎದುರಾಗುತ್ತದೆ.
ಇದೇನೇ ಇದ್ದರೂ ನಟರೆಲ್ಲ ತಮ್ಮ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಜೀವ ತುಂಬುವಲ್ಲಿ ಸಫಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಕಳ್ಳನ ಪಾತ್ರ ಮಾಡಿದ ರವಿಕುಮಾರ್ ಎಲ್ಲರ ಮನಸೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ವೇಷಭೂಷಣ, ಹಾವಭಾವ, ಕುಡುಕನ ಪಾತ್ರ, ಮಾತುಗಾರಿಕೆ ಮೂಲಕ ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಕಳೆಗಟ್ಟುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಪತ್ನಿಯ ಪಾತ್ರಧಾರಿ ರೇವತಿಯ ಪಾತ್ರವೂ ಅಷ್ಟೇ  ಸೊಗಸಾಗಿದೆ. ಇವರಿಬ್ಬರೇ ಇಡೀ ನಾಟಕದ ಜೀವಾಳ ಎನ್ನಬಹುದು.
ರಂಗಸಜ್ಜಿಕೆ ಮತು ಬೆಳಕಿನ ನಿರ್ವಹಣೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸೊಗಸಾಗಿತ್ತು. ರಂಗಯಣದ ನಾಟಕವಾದ್ದರಿಂದಲೋ ಏನೋ ಜನಸಮೂಹವೂ ಸಹ ಉತ್ತಮವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿನಾಟಕ ಉತ್ತಮ ಮನರಂಜನೆ ಮೂಲಕ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ಸೆೆರೆಹಿಡಿಯುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆ.  
..............................

Tuesday, 11 July 2017

ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಹೊಸ ಸಮಗ್ರ ಪ್ರದೇಶ 
ಯೋಜನೆಯ ಸಾರಿಗೆ ನೀತಿ 
ಖಾಸಗಿಯವರಿಗೆ ಹೊಸ ಪರವಾನಿಗೆ ನೀಡಲು ನಿರ್ಬಂಧ 
ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಹೊಸ ಸಮಗ್ರ ಪ್ರದೇಶ ಯೋಜನೆ (ಓತಿ ಅಠಿಡಿಟಿ ಂಡಿಚಿ ಛಿ ಜಿಡಿ ಇಟಿಣಡಿ ಣಚಿಣ ಜಿ ಏಚಿಡಿಟಿಚಿಣಚಿಞಚಿ) ಯನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲು ಸರ್ಕಾರ ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ. ಈ ಸಂಬಂಧ  ಕರ್ನಾಟಕ ವಿಶೇಷ ರಾಜ್ಯಪತ್ರದಲ್ಲಿನ ಅಧಿಸೂಚನೆ ಸಂಖ್ಯೆ:ಸಾರಿಇ174 ಸಾಇಪ 2015 ಬೆಂಗಳೂರು ದಿ.10-06-2016 ರಂದು  ಹೊರಡಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಇದರ ಪ್ರಕಾರ,  ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಕೆ.ಎಸ್.ಆರ್.ಟಿ.ಸಿ ಬಸ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಖಾಸಗಿಯವರಿಗೆ ಹೊಸ ಪರವಾನಿಗೆಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ ವಲಯಕ್ಕೆ ಭಾರೀ ಪೆಟ್ಟು ನೀಡಲಿದೆ. ಈಗಾಗಲೆ ಇದನ್ನು ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಸಹಿತ ರಾಜ್ಯದ ಇತರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ ಮಾಲಕರ ಸಂಘದವರು ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಖಾಸಗಿಯವರ ಹಾವಳಿಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರಿಗೆ ಸರ್ಕಾರಿ ಬಸ್ ಸೇವೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಈ ನೀತಿ ಹೊಂದಿದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಸರ್ಕಾರ ಈಗ ಸಾರಿಗೆ ವಿಭಾಗಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಡಿಪೋಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾರಿಗೆ ಸಂಸ್ಥೆಯ ವಿಭಾಗೀಯ ಕಚೇರಿಯನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಲಾಗಿದೆ. ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ಸಹ ವಿಭಾಗೀಯ ಕಚೇರಿ ಹೊಂದಲಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಬಸ್‌ಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಲಿದೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಭಾಗದ ಜನರಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸೌಲಭ್ಯ ದೊರೆಯಲಿದೆ. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಖಾಸಗಿಯವರು ಇಲ್ಲಿ ಬಸ್ ಓಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವೆಡೆಯಂತೂ ಅವರದ್ದೇ ಏಕಸ್ವಾಮ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ರಜಾ ದಿನದಂದು ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನೆಪ ಒಡ್ಡಿ ಬಸ್ ಸಂಚಾರ ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಮದುವೆ, ಜಾತ್ರೆ, ಸಮಾವೇಶಗಳಿಗೆ ಬಸ್ ನೀಡಿ ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಗೋಳು ಹೊಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದೂ ಇದೆ.
ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿ ಬಸ್‌ಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಹನೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವುದು ಕಂಡುಬಂದಿತ್ತು. ಕೆಎಸ್ಸಾರ್ಟಿಸಿ ಬಸ್ ವೇಳೆಯೇ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಸ್ ಓಡಿಸುವುದು, ಒಂದು ಪರವಾನಿಗೆ ಪಡೆದು ಹತ್ತಾರು ಬಸ್ ಓಡಿಸುವುದು ನಡೆದಿತ್ತು. ಕೆಎಸ್ಸಾರ್ಟಿಸಿ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದ ಎದುರೇ ಬಸ್ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಹತ್ತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಬಲವಂತವಾಗಿ ಬಸ್‌ಗೆ ಕರೆಯುವ ಬಗ್ಗೆ ದೂರು ಕೇಳಿಬಂದಿದ್ದವು. ಇವಕ್ಕೆಲ್ಲ ಅಂತ್ಯ ಹಾಡಲು ಸರ್ಕಾರ ಕೊನೆಗೂ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಎಚ್ಚೆತ್ತು ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಲು ಮುಂದಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ  ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಹೊಸ ಸಮಗ್ರ ಪ್ರದೇಶ ಯೋಜನೆಯ ಸಾರಿಗೆ ನೀತಿ  ಜಾರಿಗೆಗೆ ಮುಂದಾಗಿದೆ.
ಇದು ಖಾಸಗಿಯವರಿಗೆ ಬಿಸಿತುಪ್ಪವಾಗಿದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಜಾರಿಯಾದರೆ ಖಾಸಗಿ ಬಸ್‌ಗಳ ಆಟಾಟೋಪಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ಬೀಳುವುದಲ್ಲದೆ ಎಷ್ಟೋ ಕಡೆ ಸಂಚಾರ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಪರವಾನಿಗೆ ಇಲ್ಲದೆಯೇ ಬಸ್ ಓಡಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಹಲವೆಡೆ ಇದೆ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಅರಿತ ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ ಮಾಲಕರ ಸಂಘದವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಮನವಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ ಉದ್ಯಮ ಮಾಲಕರ ವಾಹನ ಹಾಗು ಬಿಡಿಭಾಗ ಮಾರಾಟಗಾರರ, ಸಿಬ್ಬಂದಿಗಳ, ಹಾಗೂ ಅವಲಂಬಿರತ ಕುಟುಂಬಗಳ ಹಾಗು ಸಂಪೂರ್ಣ ಉದ್ಯಮವು ನಶಿಸಿಹೋಗುವ ಸಂದರ್ಭ ಇರುವುದರಿಂದ, ಈ ಖಾಸಗಿ ಮಜಲು ವಾಹನ ಉದ್ಯಮವನ್ನು ಕೆಎಸ್‌ಆರ್‌ಟಿಸಿ ಯೊಡನೆ 50:50 ಅನುಪಾತದಂತೆಯಾದರೂ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಕೋರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.


ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ಸು ಸರ್ವೀಸನ್ನು ಒಂದು ಉದ್ಯಮವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿರುವುದರಿಂದ (ಮೋಟಾರ್ ಇಂಡಸ್ಟ್ರಿ), ಒಂದು ಉದ್ಯಮವನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಿ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಿರುವ, ಸಾವಿರಾರು ಜನರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯಾಗಲಿದೆ. ಮೆಕ್ಯಾನಿಕ್, ಬ್ಲಾಕ್‌ಸ್ಮಿತ್, ವೆಲ್ಡಿಂಗ್, ಪೇಂಟಿಂಗ್, ಗ್ಲಾಸ್‌ವರ್ಕ್, ಲೇತ್ ವರ್ಕ್, ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕಲ್ ವರ್ಕ್, ಬಾಡಿ ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್, ಟೈರ್ ಉದ್ಯಮ, ವಾಹನ ಮಾರಾಟಗಾರರು, ವಾಹನಗಳ ಬಿಡಿಭಾಗಗಳ ಮಾರಾಟಗಾರರು, ಸಾವಿರಾರು ಜನ ಸಬ್ ಏಜೆಂಟರು, ನಿರ್ವಾಹಕರು, ಚಾಲಕರು, ಡೀಸೆಲ್ ಬಂಕ್‌ನವರು ಸೇರಿದಂತೆ ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲಾ ವೃತ್ತಿಯವರಿಗೆ ಇದರಿಂದ ಭಾರಿ ಪೆಟ್ಟು ಬೀಳಲಿದೆ.  ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಉಡುಪಿ, ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು, ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ, ಕೊಡಗು, ಮೈಸೂರು, ತುಮಕೂರು, ದಾವಣಗೆರೆ, ಚಿತ್ರದುರ್ಗ ಇವುಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ ಊಹಿಸಲು ನಿಲುಕದಷ್ಟು ತೊಂದರೆಯಾಗಲಿದೆ
-ರಾಜ್ಯ ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ ಮಾಲಕರ ಸಂಘ.
......................

’ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಸಿಟಿ’ ಯೋಜನೆ ಅನುಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿ 
ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಸಹಭಾಗಿತ್ವವಿಲ್ಲವೇ? 

  ’ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಸಿಟಿ’ ಎಂದರೇ ರಸ್ತೆ, ಸೇತುವೆ ನಿರ್ಮಾಣ, ಕಟ್ಟಡಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಲ್ಲ. ಈ ಯೋಜನೆಯು ಸಮಾಜದ ತಳಮಟ್ಟದ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳಬೇಕು. ಯೋಜನೆಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನದಲ್ಲಿ ದೂರದೃಷ್ಟಿಯಿರಬೇಕು. ಮುಂದಿನ 20 ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಗರದಲ್ಲಿನ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಎಷ್ಟಾಗಲಿದೆ, ನಗರದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಗತಿ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿರಲಿದೆ, ವಾಹನಗಳ ಸಂಚಾರ ಎಷ್ಟಾಗಲಿದೆ ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ಮಹತ್ವದ ಅಂಶಗಳ ಪರಿಗಣನೆ ಮಾಡಬೇಕು.
- ಎನ್.ಗೋಪಿನಾಥ್, ’ನನ್ನ ಕನಸಿನ ಶಿವಮೊಗ್ಗ’ ಸಂಘಟನೆಯ ಸಂಸ್ಥಾಪಕ ಅಧ್ಯಕ್ಷ   

ಶಿವಮೊಗ್ಗ:   ’ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಸಿಟಿ’ ಯೋಜನೆಯಡಿ ಆಯ್ಕೆಯಾದ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಕೋಟಿ ರೂ. ವೆಚ್ಚದ ಕಾಮಗಾರಿಗಳು ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ದತೆ ನಡೆದಿದೆ. ಯೋಜನೆಯ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವಾಹಕ ಘಟಕ, ಕಚೇರಿ, ಐಎಎಸ್ ದರ್ಜೆಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ನಿಯೋಜನೆಯನ್ನು ಕೂಡ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ಮಾಡಿದೆ. ಅದರಂತೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಸಿಟಿ ಯೋಜನೆಯ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಮಹಾನಗರ ಪಾಲಿಕೆಯ ಆಯುಕ್ತ ಮುಲ್ಲೈ ಮುಹಿಲನ್ ಅವರನ್ನು ಮುಖ್ಯಸ್ಥರನ್ನಾಗಿ ನೇಮಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಕಚೇರಿ ಕಟ್ಟಡಕ್ಕೂ ಈಗಾಗಲೇ ಜಾಗ ಗುರುತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕನ್ಸಲೆಂಟ್‌ಗಳನ್ನು ನೇಮಕ ಮಾಡಲಾಗಿದ್ದು, ಈಗಾಗಲೇ ಇವರು ನಗರದ ವಿವಿಧೆಡೆ ಸಂಚರಿಸಿ ಯೋಜನೆಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನದ ರೂಪುರೇಷೆಗಳನ್ನು ಭರದಿಂದಲೇ ಸಿದ್ದಪಡಿಸಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ’ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಸಿಟಿ’ ಯೋಜನೆಯ ಕಾಮಗಾರಿಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನದ ಕುರಿತಂತೆ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸಮರೋಪಾದಿಯ ಪೂರ್ವಭಾವಿ ಸಿದ್ದತೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಆದರೆ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಮಾತ್ರ  ಸೂಕ್ತ ಮಾಹಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲ.  
’ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಸಿಟಿ’  ಯೋಜನೆ ಅನುಷ್ಠಾನದ ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಳಿಯ ನಾಗರಿಕರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ, ಸಲಹೆ-ಸೂಚನೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಅವರ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದಲ್ಲಿಯೇ ಯೋಜನೆ ಅನುಷ್ಠಾನಗೊಳಿಸುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಜಾರಿಯಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.  
ಈ ಹಿಂದೆ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಸಿಟಿ ಯೋಜನೆಗೆ ನಗರಗಳ ಆಯ್ಕೆಗೂ ಮುನ್ನ ಮಹಾನಗರ ಪಾಲಿಕೆ ಆಡಳಿತವು ನಗರಾದ್ಯಂತ ಭಾರೀ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ಕೆಲಸ ನಡೆಸಿತ್ತು. ವಿಭಿನ್ನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸಿತ್ತು. ಸಮಾಜದ ನಾನಾ ವರ್ಗದವರು ನಗರದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿರಬೇಕು ಎಂಬುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು.
ನಾಗರಿಕರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೇ, ಹತ್ತು ಹಲವು ಯೋಜನೆಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಸಿದ್ದಪಡಿಸಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ರವಾನಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಯೋಜನೆಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಅನುಮೋದನೆ ಕೂಡ ದೊರಕಿದೆ. ನೂರಾರು ಕೋಟಿ ರೂ. ಮಂಜೂರಾಗಿದೆ. ಕೆಲವು ಯೋಜನೆಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನಕ್ಕೆ ಪೂರ್ವಭಾವಿ ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಯೋಜನೆಯಡಿ ಯಾವ್ಯಾವ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿದೆ,  ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ವೆಚ್ಚವೆಷ್ಟು,  ವಿನೂತನ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ್ಯಾವುವು,  ಕಾಮಗಾರಿಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಾಗುತ್ತದೆ,  ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತಿತರ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕೈಗೊಂಡಿರುವ ಕ್ರಮಗಳೇನು ಎಂಬುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ  ಮಾಹಿತಿಯೇ ಇಲ.
ನಾಗರಿಕರನ್ನು ಕತ್ತಲಲ್ಲಿಟ್ಟು ಕೇವಲ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಇದರ ಯೋಜನೆ, ಕಾಮಗಾರಿ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡುವರೇ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸಿದೆ.
  ’ಯಾವುದೇ ಯೋಜನೆ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಬೇಕಾದರೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಸಹಕಾರ ಅತ್ಯಂತ ಅವಶ್ಯ.  ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಸಿಟಿ ಯೋಜನೆಯ ಕಾರ್ಯಗತದಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಬೆಂಬಲ ಬೇಕೆ ಬೇಕು. ಈಗಾಗಲೇ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೇ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯೋಜನೆಗಳ ಅನುಷ್ಠಾನದ ವೇಳೆಯೂ ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಸಲಹೆ-ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಸಿಟಿ ಕಚೇರಿ ಘಟಕದವರು ಪರಿಗಣನೆ ಮಾಡಬೇಕೆನ್ನುವುದು ನಾಗರಿಕರ ಒತ್ತಾಯ.
........................................


Saturday, 8 July 2017

ಅಂತರಂಗದ ಕೀಚಕ ದಮನ



 ವ್ಯಾಸರ ಮೂಲಭಾರತದ ಸತ್ವವನ್ನು ಸಾರುತ್ತಲೇ ವರ್ತಮಾನದ ಭಾರತವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುವ ನಾಟಕ ‘ಕೀಚಕ’ ಜುಲೈ 6ರಂದು ನಗರದ ಕುವೆಂಪು ರಂಗಮಂದಿರದಲಿ ಮೊಲದ ಪ್ರದರ್ಶನ ಕಂಡಿತು. ಕೀಚಕನೆಂದರೆ, ಸ್ತ್ರೀ ಲಂಪಟ, ಕಾಮುಕ, ವಿಷಯಲೋಲುಪ್ತ ಎನ್ನುವ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಂದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಚಿಂತನೆಗೆ ತಳ್ಳುವ ನಾಟಕವಿದು. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಮ್ಮೊಳಗೂ ಕೀಚಕನಿದ್ದಾನೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ, ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ ತೆರೆದಿಡುವಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಕೀಚಕ ನಿರ್ನಾಮವಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವಲ್ಲಿ ಈ ನಾಟಕ ಫಲಪ್ರದವಾಯಿತು.



 ಮಹಾಭಾರತ ಕಾವ್ಯ ಅನೇಕ ಪ್ರಯೋಗಗಳಿಗೆ ಎಡೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ ಮಹತ್ ಕೃತಿ. ಎಲ್ಲ ಕಾಲದ ಕೃತಿಕಾರರು ಅಲ್ಲಿನ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು, ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ತಮಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಹಿಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ವೈಭವೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಸಾರಾಸಗಟಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾತ್ರಗಳ ಪರಕಾಯ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡಿ, ಆ ಪಾತ್ರಗಳ ತಮ್ಮ ಸೃಜನಶೀಲತೆಯನ್ನು ಮೆರೆದಿದ್ದಾರೆ. ರನ್ನನ ದುರ್ಯೋಧನ, ನಾಗಚಂದ್ರನ ರಾವಣ. ಬಿಎಂಶ್ರೀ ಅವರ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ, ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಮಂಥರೆ  ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿವೆ.
ಜುಲೈ 6ರಂದು ಲೇಖಕ ಜಿ. ಎಸ್. ಯುಧಿಷ್ಠರ ವಿರಚಿತ ‘ಕೀಚಕ’ ಕಥೆಯನ್ನು ‘ ಟೀಂ  ಸುಪ್ರಯೋಗ’ ನಗರದಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದೆ. ತನ್ನ ಮೊದಲ ಪ್ರದರ್ಶನದಲ್ಲೇ ಹಿರಿ-ಕಿರಿಯ ತಲೆಮಾರಿನವರನ್ನು ಸೂರೆಗೊಂಡ ಯಶಸ್ಸು ಈ ಪ್ರಯೋಗದ್ದು ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಿಯಲ್ಲ.
 ವ್ಯಾಸರ ಮೂಲಭಾರತದ ಸತ್ವವನ್ನು ಸಾರುತ್ತಲೇ ವರ್ತಮಾನದ ಭಾರತವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುವ ನಾಟಕವಿದು. ಕೀಚಕನೆಂದರೆ, ಸ್ತ್ರೀ ಲಂಪಟ, ಕಾಮುಕ, ವಿಷಯಲೋಲುಪ್ತ ಎನ್ನುವ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದ ನಮ್ಮನ್ನು ಒಂದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಚಿಂತನೆಗೆ ತಳ್ಳುವ ನಾಟಕವಿದು. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಮ್ಮೊಳಗೂ ಕೀಚಕನಿದ್ದಾನೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ , ತಾರ್ಕಿಕವಾಗಿ ತೆರೆದಿಡುವಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಕೀಚಕ ನಿರ್ನಾಮವಾಗಬೇಕು ಎಂಬ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವಲ್ಲಿ ಈ ನಾಟಕ ಫಲಪ್ರದವಾಗಿದೆ.
ಹಿರಿಯ ತಲೆಮಾರಿನವರಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು-‘‘ ಏನಪ್ಪಾ, ಪುರಾಣದೊಂದಿಗೆ ಆಧುನಿಕತೆಯ  ಕಲಬೆರಕೆಯಿದು’’ ಎಂದು ಕಾಡುವ ಸನ್ನಿವೇಶ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಹೋದಂತೆ ಆಪ್ಯಾಯಮಾನವೆನಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ. ದ್ವಾಪರಾಯುಗದ ಕೀಚಕನಿಗೂ, ನಮ್ಮೊಳಗಿರುವ ಈಗಿನ ಕೀಚಕರಿಗೂ ಅದೆಂತಹ ಸಾಮ್ಯತೆ ಎಂದು ಹುಬ್ಬೇರಿಸುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಾಟಕ ವರ್ತಮಾನದೊಂದಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆಗ ನಮಗೆ ನೆನಪಾಗುವುದು - ಹಳೆಬೇರು ಹೊಸಚಿಗುರು ಕೂಡಿರಲು ಮರ ಸೊಬಗು ಎನ್ನುವ ಕವಿವಾಣಿ.
ಕೀಚಕನ ಆಟಾಟೋಪ, ಸ್ತ್ರೀ ಲಂಪಟತನ, ಅಟ್ಟಹಾಸ, ಮದಾಂಧತೆ, ಸ್ವೇಚ್ಛೆ, ಅಹಂಕಾರ ಇವನ್ನೆಲ್ಲ  ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹಪೀಡಿತರಾಗಿ ಕಂಡ ನಮಗೆ ಕೂಡ ಈ ನಾಟಕದ  ಕೀಚಕನೆಡೆಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಒಲವು ಮೂಡುವುದು  ಇಲ್ಲಿಯ ವಿಶೇಷತೆ.  ಕುಮಾರವ್ಯಾಸಭಾರತದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿತವಾದ ಸೈರಂಧ್ರಿಯ ಕುರಿತಾಗಿ ಕೀಚಕನ ಸೆಳೆತ - ‘‘  ತಾಳಲಾರೆನೋ... ಇನ್ನು ಬಾಳಲಾರೆನೋ...’’ ಇದು ಕೀಚಕನ ಉತ್ಕಂಟತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಕೀಚಕನನ್ನು ಏಕಾಏಕಿ ದೂಷಿಸದ ಕುಮಾರವ್ಯಾಸ ಅದರ ಬದಲಾಗಿ ಚೆಲುವಿನ ಖನಿಯಾದ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು  ಜರೆಯಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಾನೆ-‘‘ಪಾಪಿ ಕಮಲಜ ಚಲಿತಲೋಚನೆಗೇಕೆ ಮಾಡಿದನಿನಿತು ಚೆಲ್ವಿಕೆಯ’’ ಎಂಬುದಾಗಿ.
 ಬಹುತೇಕ ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸೂತ್ರಧಾರನನೊಂದಿಗೆ  ಓರ್ವ ನಟಿ ನಾಟಕವನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಈ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸೂತ್ರಧಾರರೇ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳಾಗಿ ನಾಟಕವನ್ನು ಯಶಸ್ಸಿನತ್ತ ಕೊಂಡೊಯುತ್ತಾರೆ. ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದುವಾಗಿ ಕೀಚಕನ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನುರಿತ ಕಲಾವಿದ ನಯನ್ ಅರೇಹಳ್ಳಿ ನಾಟಕ ಕಳೆಗಟ್ಟುವಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವೆನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜಟ್ಟಿ ಕೀಚಕನ ಪಾತ್ರಕ್ಕೊಪ್ಪುವ ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಮೈಕಟ್ಟು, ಈಗಿನ ಕೀಚಕರನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವಂತೆ ಕಟ್ಟುಮಸ್ತಾದ ಜಿಮ್‌ಬಾಡಿ, ಕೀಚಕನಾಗಿ ಪುರಾಣ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಅರಿವು, ಕಾಲೇಜು ಹುಡುಗಿಯರನ್ನು ಕಿಚಾಯಿಸುವ, ಪಟಾಯಿಸುವ ಪೋಲಿತನ ಎಲ್ಲವೂ ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಮೆರುಗು ನೀಡಿತ್ತು. ಆದರೂ ದ್ರೌಪದಿಯ ಸೆಳೆಮಂಚಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗಿನ ಕೀಚಕನಾಗಿ, ಕೈಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ರಸಿಕನಾಗಿ ಕಾಣುವ ಬದಲು ಚಪಲಚೆನ್ನಿಗನಂತೆ, ಅತಿರಂಜಿತನಾಗಿ ವರ್ತಿಸಿದಂತೆಯೂ ಇತ್ತು. ಹಿಮ್ಮೇಳ ಕೂಡ ಯಕ್ಷಗಾನದ ಕೀಚಕನನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವಲ್ಲಿ, ಗಮಕಿಗಳ ಕೀಚಕನನ್ನು ತೆರೆದಿಡುವಲ್ಲಿ, ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳ ಕೀಚಕನನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ  ಕೊಂಚ ಎಡವಿತೇನೋ.....?.  
ಸೈರಂಧ್ರಿಯಾಗಿ ಎ.ಎಸ್. ಸನ್ಮತಿ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ಜೀವತುಂಬಿದರಾದರೂ, ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ದೃಷಿಯಿಂದ ಆ ಪಾತ್ರಕ್ಕೆ ನ್ಯಾಯ ದೊರಕಿಲ್ಲ ಎನ್ನಲೇಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ ನೀಳಕೇಶರಾಶಿಯ, ದೃಢಚಿತ್ತದ, ನೇರನಿಷ್ಠುರತೆಯ, ಘನಗಾಂಭೀರ್ಯದ ಗಟ್ಟಿಗಿತ್ತಿಯ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ನೃತ್ಯಗುರು ಬೃಹನ್ನಳೆಯ ಪಾತ್ರ ಕಳೆಗಟ್ಟಿದ್ದು ಹೌದಾದರೂ ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಯ ಬೃಹನ್ನಳೆಯೇ ಬೇರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಭರತನಾಟ್ಯ ವಿಷಾರದೆಯೇ ಬೇರೆ. ಬಹುಪರಾಕ್ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ವೇದಿಕೆಯ ಆಸನಗಳನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸಿದ್ದು ವಿನೂತನ ಪ್ರಯೋಗ ಹೌದಾದರೂ, ಆಭಾಸವೇ ಸರಿ. ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞರಾದ ವ್ಯಾಸ ಮಹರ್ಷಿಯಾಗಿ ಡಾ. ಅರುಣ್ ಮಾತಿನ ಮೂಲಕ ಆ ನಾಟಕದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿದಿದ್ದಾರೆ. ಒಟ್ಟು ನಾಟಕದ ರಸಗಟ್ಟಿಯೇ ವ್ಯಾಸರ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಬೀಳುವ ಮೌಲಿಕವಾದ ಮಾತುಗಳು.
ಕೀಚಕ ಎನ್ನುವುದು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಮನಃಸ್ಥಿತಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿರುವ ದುಃಸ್ಥಿತಿ. ಅದರ ನಿರ್ನಾಮವಾಗದೆ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಒಳಿತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಮಾತು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೆಲುಕು ಹಾಕುವಂತಹದ್ದು, ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದುದು. ಆದರೂ ಮಾತಿನ ಮೂಲಕ ಸೆಳೆಯುವ ವ್ಯಾಸ ಮಹರ್ಷಿ ವೇಷಭೂಷಣದ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡ ಪಂಡಿತರನ್ನು ನೆನಪಿಗೆ ತಂದಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.
  ರಂಗದ ಮೇಲೆ ಕೀಚಕನ ಮೊದಲ ಪ್ರಯೋಗದಲ್ಲೇ ನೀನಾಸಂ ಪ್ರತಿಭೆ ಕೆ.ವಿ.ಅಜೇಯಸಿಂಹ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ನಿರ್ದೇಶನ ಕೌಶಲ, ಸ್ವೋಪಜ್ಞತೆ, ಅವರಿಗಿರುವ ಪುರಾಣ ಪ್ರಜ್ಞೆ ನಾಟಕದ ವೇಗಕ್ಕೆ, ಓಘಕ್ಕೆ ಪುಷ್ಠಿಯೊದಗಿಸಿದೆ. ರಂಗವಿನ್ಯಾಸ, ಬೆಳಕು, ಸೇರಿದ್ದ ಜನಸ್ತೋಮ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಕಾರಣವೆನಿಸಿತು.
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ, ಚೊಕ್ಕದಾಗಿ ಈ ನಾಟಕ ಪುಟವಿಟ್ಟ ಚಿನ್ನದಂತೆ  ಮೂಡಿಬಂದದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.
, ...................................

Thursday, 6 July 2017

ರೈಲ್ವೆ ನಿಲ್ದಾಣ: ಸಮಸ್ಯೆ ಬಗೆಹರಿಯುವುದೆಂದು? 
  ಕೆರೆಯಂಗಳವಾದ ಹೊರ ಆವರಣ* ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್* 
ಹಿಡಿತವಿಲ್ಲದ ಆಟೊ ಚಾಲಕರು* ಆರಂಭವಾಗದ ಪ್ರಿಪೇಡ್ ಆಟೋ ನಿಲ್ದಾಣ




ತಮ್ಮ ಜಾಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸುಭದ್ರವಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ರೈಲ್ವೆ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಿಗೆ  ಪ್ರತಿದಿನ ಸಾವಿರಾರು ಜನ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ತೆರಳು ಬರುತ್ತಾರೆ. ಕನಿಷ್ಟ ಸೌಕರ್ಯವನ್ನಾದರೂ ನೀಡಬೇಕೆನ್ನುವ ವಿಚಾರ ಹೊಳೆಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನೇ ಇತ್ಯರ್ಥಪಡಿಸದೆ ಸುಮ್ಮನಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಸಂಬಂಧ ಹಲವಾರು ಪ್ರತಿಭಟನೆ ನಡೆದಿದ್ದರೂ ಎಚ್ಚೆತ್ತಿಲ್ಲ. ಜಿಲ್ಲಾಡಳಿತ ಅಥವಾ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಹಿಡಿತ ಇಲಾಖೆಯ ಮೇಲೆ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ರೈಲ್ವೆ ಇಲಾಖೆಯವರನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವವರೇ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿ ಎದುರಾಗಿದೆ.  ಇದರಿಂದಾಗಿ, ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ರೈಲ್ವೆ ನಿಲ್ದಾಣ ಏಕೆ ಬೇಕು. ನೋಡಲು ಮಾತ್ರ ಸುಂದರವಾಗಿದೆಯೇ ವಿನಾ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಶಿವಮೊಗ್ಗ: ಮಳೆ ಬಂದರೆ ಆವರಣ ತುಂಬಾ ನೀರು, ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಸಂಚರಿಸಲು ಪರದಾಡಬೇಕಾದ ಸ್ಥಿತಿ, ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಗೂಡಾದ ಆಟೋ ನಿಲ್ದಾಣ, ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಹತ್ತಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮೇಲಾಟ ನಡೆಸುವ ಆಟೋಗಳು, ಬಿಸಿಲು- ಮಳೆ ಎನ್ನದೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾದ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ವಾಹನಗಳು, ಚಾಲನೆಗೊಳ್ಳದ ಪ್ರಿಪೇಡ್ ಆಟೊ ನಿಲ್ದಾಣ........ ಇವು ಶಿವಮೊಗ್ಗ ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಬೆಂಬಿಡದೆ ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು.
ಈ ಸಮಸ್ಯೆ ಇಂದು ನಿನ್ನೆಯದಲ್ಲ, ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮುಂದುವರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆಯಾದರೂ ಪರಿಹಾರ ಇನ್ನೂ ಮರೀಚಿಕೆಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ. ರೈಲು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಶಿವಮೊಗ್ಗ ನಿಲ್ದಾಣವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಮೇಲಿಂದ ಮೇಲೆ ಇಂತಹ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತವೆ. ಮೈಸೂರು ವಿಭಾಗವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಮೈಸೂರು ನಿಲ್ದಾಣದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಮಾಡಿದರೆ ಸಾಕೆಂಬ ಮನೋಭಾವ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವ ಹೊರರಾಜ್ಯದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳದ್ದು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಎಷ್ಟೇ ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆದರೂ ಮುಲಸೌಕರ್ಯವೇ ಸಿಗದಂತಾಗಿದೆ.
ನಿಲ್ದಾಣದ ಹೊರ ಆವರಣವನ್ನು ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ನೀರು ಹರಿದು ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ಸ್ಥಿತಿ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಕಾಮಗಾರಿಯನ್ನು ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ  ಮಾಡಿರುವುದು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಈ ನೀರಿನಲ್ಲೇ ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ಸಂಚರಿಸಬೇಕಿದೆ. ನೀರು ಹರಿದುಹೋಗದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿನ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ದಿನನಿತ್ಯ  ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರೂ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿಯೂ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮಾಡದೆ ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಕೆರೆ ಅಂಗಳವಾಗಿರುವ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಓಡಾಡಿ ನೀರು ಸಹ ಗಲೀಜಾಗಿ ಚರ್ಮ ರೋಗಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಗೂಡಾದ ಪಾರ್ಕಿಂಗ್. ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಕೇಳುವವರೇ ಇಲ್ಲ. ಇದರ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪಡೆದವರು ವಾಹನಗಳಿಗೆ ನೆರಳು ಒದಗಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ಶುಲ್ಕ ಕೊಟ್ಟರೂ ಬಿಸಿಲಲ್ಲೋ, ಮಳೆಯಲ್ಲೋ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಒಂದೆರಡು ದಿನ ಕಾಲ ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ತೆರಳಬೇಕಾದ ಸ್ಥಿತಿ ಇದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಜಗಳ ಸರ್ವೇ ಸಾಮಾನ್ಯ. ಪಾರ್ಕಿಂಗ್ ಗುತ್ತಿಗೆದಾರರು  ಕೇವಲ ಶುಲ್ಕ ವಸೂಲು ಮಾಡುವುದಕ್ಕಷ್ಟೇ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ, ವಾಹನಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೂ ಜವಾಬ್ದಾರರಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಸೌಜನ್ಯದ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನೂ ಕಲಿಯಬೇಕಿದೆ.
ಮೂರನೆಯ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಬಗೆಹರಿಯದ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದರೆ ಪ್ರಿಪೇಡ್ ಆಟೊ ನಿಲ್ದಾಣ. ಇಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವ ಆಟೊ ಚಾಲಕರ ಬಗ್ಗೆ ದೂರುಗಳ ಮಹಾಪೂರವೇ ಇದೆ. ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ಸುಲಿಯುತ್ತಾರೆಂಬ ದೂರು ಇದೆ. ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ಬರುವ ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಗೆ ತಾವು ತೆರಳಬೇಕಾದ ಸ್ಥಳದ ದೂರ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಹವರಿಂದ ಮನಬಂದಂತೆ ಹಣ ವಸೂಲು ಮಾಡುವುದು ನಡೆದೇ ಇದೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಬಂದು, ಹೋಗುವ ಪ್ರಯಾಣಿಕರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಟೋ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಮೀಟರ್ ಹಾಕದೆ ಇವರೆಲ್ಲ ಈ ತೊಂದರೆ ಅನುಭವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸಾಕಷ್ಟು ಬರಿ ಸಾರಿಗೆ ಅಧಿಕಾರಿಯವರೆಗೂ ದೂರು ಹೋಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಬಗೆಹರಿಸುವ ಜಾಣ್ಮೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿಲ್ಲ.
ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣದಿಂದ ಆಟೊ ಹತ್ತಿದ್ದ ಬಾಲಕಿಯನ್ನು  ಚಾಲಕ ಮತ್ತು ಆತನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಅತ್ಯಾಚಾರ ಮಾಡಿದ ಘಟನೆಯ ನಂತರ ಎಚ್ಚೆತ್ತಿದ್ದ ಜಿಲ್ಲಾಡಳಿತ ಮತ್ತು ಪೊಲೀಸ್, ಸಾರಿಗೆ ಇಲಾಖೆ  ಪ್ರಿಪೇಡ್ ಆಟೋ ಕೌಂಟರ್ ತೆರೆಯಲಾಗುವುದೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಎಂದಿನಿಂದ ಎನ್ನುವುದು ಇನ್ನೂ ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕವಾಗಿದೆ. ಹೊಸದಾಗಿ ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಅರೆಬರೆಯಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ. ಹಳೆಯ ಪ್ರಿಪೇಡ್ ಕೌಂಟರ್ ಇದೆ.  ಅದನ್ನೇ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಸಜ್ಜಿತಗೊಳಿಸಿ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡಬಹುದಿತ್ತು. ಇಂತಹ ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ವಿಚಾರವನ್ನೂ ಅರಿಯದೆ ಹೊಸ ಕಾಮಗಾರಿಯತ್ತಲೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಣ್ಣು. ಹಾಗಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಸಮಸ್ಯೆ ಪರಿಹಾರವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಈಗ ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ದೂರುವುದನ್ನೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರೈಲ್ವೆ ಕುಂದುಕೊರತೆ ಸಮಿತಿ ಸಭೆ ನಡೆಸಿದಾಗ  ಎಷ್ಟೇ ದೂರು ನೀಡಿದರೂ ಪರಿಹರಿಸಲಾಗುವುದು ಎಂಬ ಉತ್ತರ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ ವಿನಾ ಸೌಲಭ್ಯ ಒಂದಿನಿತೂ ಈವರೆಗೆ ದಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಸಾಂಸದ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಸಹ ನೀಡಿದ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯದ ಭರವಸೆ ಇನ್ನೂ ಈಡೇರಿಲ್ಲ. ರೈಲು ಬರುವುದು, ಹೋಗುವುದು ಹೆಚ್ಚಿದರೆ ಸಾಲದು, ಮೂಲಸೌಕರ್ಯವೂ ಹೆಚ್ಚಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ರೈಲು ಹೆಚ್ಚಿದಂತೆ ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಏರುತ್ತ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಸೌಕರ್ಯ ಒದಗಿಸುವುದು ಇಲಾಖೆಯ ಆದ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯ. ಸಾಂಸದರೂ, ವಿಭಾಗೀಯ ರೈಲ್ವೆಯ ಸದಸ್ಯರು ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಮನ ಹರಿಬೇಕಿದೆ.
ಸೌಕರ್ಯ ನೀಡುವಲ್ಲಿ, ಒದಗಿಸುವಲ್ಲಿ ಇಲಾಖೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಫಲವಾಗಿದೆ. ಪ್ರಯಾಣಿಕರ ಗೋಳನ್ನು ರೈಲ್ವೆ ಕುಂದುಕೊರತೆ ಸಮಿತಿ ಮತ್ತು ಸಾಂಸದರು ಇನ್ನಾದರೂ ಆಲಿಸಿ ಪರಿಹರಿಸುವತ್ತ,  ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಕಣ್ತೆರೆಸುವತ್ತ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ..    
............................